Bazen. Gerektiğinde'yi ne zamana yakıştırdığımıza da bağlı bir durum. Mesela birinden ret cevabını almak vazgeçmemiz gerektiğini gösteriyorsa orada vazgeçmem. Ama içimden devam ederim sevgime.
Ya da yapmayı çok istediğimiz bir şeyden vazgeçmemiz isteniyorken gerektiğinde kavramının zamanı geldiyse de vazgeçmem. Çünkü ben çevrenin ilgisine ve tepkisine göre değil, kendimi yeterli hissettiğimde vazgeçerim. Gerçekten bana ihtiyacı kalmayan birinden vazgeçerim, bana bir şey katmayacak bir şeyden vazgeçerim ๑
Gerektiğinde değil, gerçekten istediğimde vazgeçerim. Vazgeçmeyi istemiyorsam, gereklilik hali de olsa o şeyden vazgeçmem. Örneğin şöyle bir örnek bırakabilirim buraya; Ailem bana uygun görmediği birinden vazgeçmemi istiyor. Bu durumda vazgeçmek ailemden ötürü gereklilik oluyor ancak ben vazgeçmeyi istemiyorum. İstemediğim için de vazgeçmek zor gelir. Tam olarak bundan bahsediyorum.
Çok zor vazgeçen biriyim yav.😄 Bir insanı kazanmak için uğraşırım, bir oyunu bitirmek için uğraşırım, yeteneksiz olduğum bir konuyu başarmak için uğraşırım. Kısacası neyi istiyorsam onu başarmak için asla vazgeçmem.
Benim vazgeçişlerim sadece hak edilmediğimi hissettiğimde, iyi niyetimin suistimal edilmesinde, kullanıldığımı hissettiğimde ve en önemlisi onuruna gururuma zarar vermeye başladığında bir şey, vazgeçerim.
Vazgeçeceğim hiçbir işe girmem, vazgeçmeye zorlandığımda da asla kabul etmem. İnatla vazgeçirilmeye çalışılırsam inatla emeklerimin acısı misli misli çıkana denk uğraşırım ve ancak ondan sonra vazgeçerim.
Biliyoruz ama bazen. Nedenler ve yaşantı buna engel olabiliyor. Hersey bizim isteklerimiz ile ilerlemiyor. Nasıl doğduğun yaşadığın hayatı biz seçemiyor isek.. gibi