Çıkmaz sokakta hissettiğiniz an ne yapıyorsunuz?

Oluruna bırakmak gerekiyor bazen, kafaya taktıkça o düşünce yumağının içerisinde takılıp kalıyorsun ve bu tabirinizle çıkmaz sokak oluyor. Fazla düşünmenin hiçbir zaman pozitif bir getirisi olamaz bence. Çıkmazda olduğum zaman düşünmemeye çalışıyorum elbet bununda bir çaresi yolu vardır diyorum gerçekten oluruna bırakınca sen bile şaşırıyorsun nasıl halloldu diye

Bunalıma girerim önce, sonra hiç mi düştüğün yerden kalkmadin Bilge derim, dua ederim, güzel şeyler olacağına dair umut eder hayaller kurarim, sonra bunalımdan çıkarım. Sonra aradan biraz zaman geçer yine bunalıma girerim, bu böyle dönüşümlü olarak devam eder, gider.

Çıkılabilir hale getirmeye ve bir daha aynı yola düşmemeye çabalıyorum.
Bir şekilde o çıkmaz sokaklara giriyoruz veya itiliyoruz.
O yoldan geri dönerim bir cevap değil, nasıl dönülüyor onuda anlatsalar keşke çok saçma.