Söyleyemeyip yuttuklarınızı ne yapiyorsunuz?

Selamlar,

Yuttuklarım ancak yuttuğum ile kalıyor. Bunun bende bir dönüşü ya da etkisi olmuyor. Hani derler ya içinde patladı diye. Aynen benim öyle oluyor. Yaşadıklarım, yuttuklarım, sustuklarım sadece elimde kalıyor. Bende dağlara taşlara çıkmak istiyorum artık. Başka türlü olacağı yok. Hayatta kalabileceğimi bilsem bir dakika bile düşünmem ama bu seferde insan açlıktan ölür.

Dilimin ucuna kadar gelip de gönül kırmamak için yuttuğum o kadar çok şey var ki. Söylesem olmuyor, sussam olmuyor. Prof. Bülent Gardiyanoğu bir konuşmasında şöyle diyordu: Bir aynanın karşısına oturun, uğradığınız haksızlıkları aynada kendinize anlatın. Bunu hergün en az yarım saat yapın, böyle yaptığınızda kısa sürede içinizde biriktirdiğiniz canınızı acıtan şeylerden kurtulduğunuzu göreceksiniz.
Denemdim ama denemekten de bir zarar gelmez siye düşünmüyor değilim.

Söylemediğim çok az şey vardır..
İçimde birikenleri tutmak iyi gelmiyor.. Söyleyince de faydası olmayınca iki defa üzülüyor insan..
Her şeyi söylememek gerek bana göre.. Aynı karşılığı olacaksa, hayal kırklığı olmayacaksa tutmamak gerek..
Onun dışında evet.. Dağa, taşa haykırmak daha rahatlatıcı olabilir..