Sizce bu dünyayı çok mu takıyorum?

30 yaşında bir ton hastalık ile uğraşırken beş parasız şekilde mekandan güzel kızlarla çıkan insanları görüp üzülüyorum mesela. Çekingen ve travmatik bir çocukluk geçirdim. Hiçbir zaman düzelmeyeceğim çünkü 15 senedir düzelmek için umut ettim hiçbir şey iyiye gitmedi gitmiyor da. İnançlı bir insan da değilim ki ölümden sonrası için bir umut kurayım. Ama dünya bu kadar ehemmiyetsiz bir yer ise neden bu beceriksizliğimi ve yalnızlığımı bu kadar takıyorum.