Günaydın Yüzsüzlük ya da daha çok kullandığımız tabiriyle pişkinlik insanı çileden çıkaran davranışları yaptıktan sonra ne var ki bunda diyebilen kimselerdir ve ne yazık ki pişkinlik psikolojik bir rahatsızlık değildir karakter özelliğidir. Ve kişi bu durumun tamamıyla farkındadır yüzünün astarı olmadığı için sen ne söylersen söyle ne yaparsan yap o bildiğini okumaktan geri durmayacaktır çünkü aşağılanmaktan dayak yemekten türlü türlü hakaretten zerrece etkilenmeyecektir hatta sen ona giydirirken bile o gayet bundan zevk alıp senin nefesin tükendiğinde kuracağı cümleyi kafasında tasarlamıştır bile adı üstünde pişkin böyle insanlara elbette insan ömrü boyunca denk gelmiştir yine de denk gelecektir. Böyle insanlara karşı ne yapmak gerekir diye soracak olursak aşağıda ki söz eminim yeterli olacaktır. Bernard Shaw’ın şu sözü eminim ki çok hoşunuza gidecektir; “Uzun bir zaman önce, asla bir domuzla güreş tutmamayı öğrendim. Her ikiniz de çamur içinde kalırsınız; ancak domuz bundan çok hoşlanır.
maalesef ki bu sitede okadar yüzsüz varki kovuldukca gidip gidip gelen karaktersiz insanlar her soruya bok sineği gibi konan erkek musvetteleri sorsan hepsi hanımefendi hepsi delikanlı böylelerine ben Bi bitmediniz ya diyorum
Bence farkında değil yüzsüz insanlar bunun. Şurada gurur olmaz, burada gurur olmaz, aman alınganlık etmeyeyim derken yüzsüz oluyorlar ama haberleri olmuyor. Kapıdan kovuyorsun bacadan giriyorlar. Ya da bazen o kişiyi, dostluğu ya da elde ettiği çıkarları çok fazla kaybetmek istemedikleri için o hale geliyorlar. Sonraları bu çıkardan vazgeçebildiklerimini farkediyor ve duygu yoğunluğunu da kaybediyorlar. Yüzsüzlükleri de son buluyor nihayetinde. Aşk gibi ele geçiren bir duygu olduğunu düşünüyorum. Sebebi de aşırı istek. Kişiye, çıkarlara veyahut zaaflara yenilmek. Yenilirken gururu pata küte döverek yok etmek.
Yüzsüz olduklarını fark etmeyecek kadar süzme saf olduklarını sanmıyorum. Kendileri de ne kadar ucuz olduklarının farkında ancak farkında değilmiş gibi yapmak işlerine geliyor. Utanma duygusu olmayan, arsız, yılışık insanların hiçbir sözü/davranışı bana samimi gelmez. Haliyle yüzsüzlüklerinin de bilinçli olmadığına inandıramazlar beni.
Yüzsüzlüğün bilinçli olarak yapıldığını düşünmüyorum. Çünkü yüzsüzlükte sınır tanımayan insanların da başkaları için yüzsüz dediğini sayısız defalar ve sayısız kişilerde görüyoruz. Ona göre kendisi gayet normaldir ve yüzsüz olduğunun farkında değildir. Hatta kendinü mükemmel ötesi görecek derecede narsist yüzsüzler de tanıdım ben.
Kimi insan bilinçli, kimi insan bilinçsiz yapar.. İnsanın ar damarı çatladıktan sonra herşeyi bekleyin artıkÇünkü insanlıktan çıkmıştır. Allah öyle insanlardan uzak etsin bizi.
Ben yüzsüzlüğün bilinçli bir davranış olduğunu düşünmüyorum şahsen. Bunu yapan insan, yaptığının kesinlikle farkında değil bana göre. Bu davranış kişinin bedenine ve ruhuna yapışmış bir şekilde onunla büyüyen bir olgudur. Nereden mi biliyorum? Çok yanımda ve yakınımda olan birinden dolayı çok iyi biliyorum bu olayı. Adamı belki 500 kere uyarmama rağmen aynı yüzsüzlük ve pişkin tavırlarından kendini bir türlü soyutlayamıyor. Artık onu böyle kabul ettim. Çünkü düzelmiyor. Adamın demek ki karakteri böyle.
çocukluktan yetiştiği ortamda yüzsüzlük varsa çocuk bu davranışları normal görür ve bunun ayıpbolduğunun farkında olmaz.
ama yüzsüz olmayan bir insan sonradan insanlardan nefret ederek kötü bir insan olmayı deneyebilir. bu bilinçlidir. yüzsüzlüğün kötü olduğunu bile bile yüzsüz olmaya çalışabilir.
aynı şey şiddet için de geçerli. bir insan çocukluktan, şiddetin normal olduğu bir aile ortamından yetiştiyse şiddeti normal görür ve yaptığının farkında olmaz. ama şiddetten uzak bir ortamda büyüyen çocuk büyüyünce sonradan şiddete meyledebilir. bunu isteyerek ve bilerek yapabilir. şiddetin kötü olduğunun farkında olsa da yapabilir.
Yüzsüzlük bilinçli bir davranış değildir. Aslında boşvermişliğin dikalasıdır. Bu tür insanları eleştirseniz bile kendi hatalarını göremez. O alışkanlıklarını hata olarak adledemiyorlar çünkü. Bu çok enteresan bir alışkanlıktır. İnsan, kendisini yüzsüz olarak addedemez. Bu nedenle, bir kişi "ben yüzsüzüm" diyorsa, o kişi genellikle yüzsüz olmaz. Bilinçli yapılmaz çünkü yüzsüzlük. Yani, yüzsüzlük eylemi bilinçli yapılır da, kişi kendisini yüzsüz olarak görmez. Yılansı fare gibi siber çocuklarda görülüyor işte bu özellikler. Hem de, insanlara taaa lisede, bir hocasının sınav kağıdı üzerine yazdığı şiiri hatırlatacak kadar eskilere götürebiliyor. "Yüz versen, yüz daha isteyen yüzler bilirim yokuşu olmayan düzler bilirim" .. Günaydın.. 🍀
Ar duygusu insanı özel kılan duyguların başında geliyor.
Bireyin yetiştiği aile, çevresel faktörler, eğitimi ve içinde bulunduğu zümre karakterini oluşturan yapı taşlarını belirler. Kişi yüzsüz olduğunun farkında olup, diğer insanların tolere etmesi olasılığını kullanarak yaşamını devam ettirmeye çalışır.
Bu bir seçim değildir. Seçimler doğru ile yanlışın ayırt edilebilmesi temeline dayanır.
İnsanlar alışkanlıklarından ve karakterlerinden kolay vazgeçemezler.
''Öyle pişkin insanlar var ki; metal paradan daha bozuk.''
Bu soru tam bıçak sırtı bir soru bana göre. Şöyle ki yüzsüz diye tabir edilen kişilerin çoğunluğu bence bilinçsiz, eğitimsiz ve genellikle toplumun alt katmanlarından olan insanlardır. Hani meşhur bir laf var: "Cehalet mutluluktur." diye, işte cahil insanlarda mevcut olan deli cesareti, aslında yüzsüzlüğün ta kendisidir. Yani kişi bu davranışları sergilerken aslında bilinçten ve empatiden yoksun bir şekilde hareket etmektedir.
bazilari bilincli yapiyor, bazilari ise bilincsiz yapiyor cunku yaptigi yuzsuzlugun bile farkinda degiller, sistem oyle empoze ediyor. Her ne olursa olsun bu tip kisiler asiri derce bencil, menfaatci, topluma duyarsiz, empati yoksunu ve yargi degerlerini kaybetmis ve onemsemeyenlerdir.
Farkında olsa da yapar. Bilinçli yani. Çünkü zaten yüzsüz insan hiç bir şeyden utanmaz çekinmez, rahatsız olmaz, onurunu düşünmez. O yüzden onun bilincinde olsa da yüzsüzlüğüne devam eder. Yüzsüz olmak bunu gerektiriyor çünkü :d
Bence bilinçli bir insan kendini o hale sokmaz. Yüzsüzlüğün yetiştirilme tarzından gelen bir şey olduğunu düşünüyorum. Kişi, ailesi öyle yetiştirdiği için normal görüyor bu davranışı. Kendini geliştirmediği için de yüzsüz olmayı bırakmıyor.
Karakteri öyledir. Yaptığı eylemi bilerek, isteyerek yapar. Çünkü kendi menfaatini düşür. Başkasını değil. Gerçekleri söylediğinde işine gelmez, üzülmez. Dahası özür dilemez.