An itibariyle kime kırgınsın?

Babamla geçiremediğim onca an için kırgınım. Çok erken gitti ben hala inanamıyorum mesela bu duruma. Açıkcası kime kırgın olduğumu da bilmiyorum bu yüzden. Allah'a babamı benden bir veda bile edemeden aldığı için mi kırılayım, yoksa babamın daha çocuk yaşta beni bırakıp gitmesine mi. Bir insana öldü diye kırılmak da ne kadar mantıklıysa tabi.

Kendime mi desem, tüm insanlığa mı desem nerden başlasam bilemedim. Kendim de dahil herkese kırgınım ben ya. şu an ki ben olmaktan kendime kırgınım, beni şu an ki ben yapanlara da kırgınım. Bu kadar duygusuz, duyarsız olma sebebim onlar çünkü. Onlar yüzünden bu hale geldiğim için kendimi de suçluyorum, gelmeye bilirdim. Eski ben olmaya çalışıyorum olamıyorum, eskisi gibi insanlara iyi gözle bakan olmak istiyorum yapamıyorum. Bı yüzden sanırım ben hem kendime hemde beni bu hale getiren herkese kırgın ve kızgınım.

Kendime kırgınım, üzgünüm, kızgınım... Benden bi b*k olmaz diyerek 21 yaşıma geldim. Aslında benden neler olurmuş geçmiş senelerde yaptığım aptallıklar için üzgünüm kendim. Sana hak ettiğin şeylerin hepsini gecikmiş şekilde olsa da vereceğim ❤️

Kırılmanın da ötesini tarif eden dizeler:

sana gelince..
ne ben sezar'ım, ne de sen brütüs'sün
ben ben sana kızarım,
ne de zatın zahmet edip bana küssün
artık seninle biz,
düşman bile değiliz"