Kime kırgınsınız?

Bir arkadaşım cocukluk arkadaşım var ameliyat oldu ve uzun süredir sakat ve çorba ev yoğurdu vs iyi geliyormuş. Her hafta annem ona benim aracılığımla yogurt gönderir karşılık beklemeden elbette. Bir gün götürdüm evinde otururken başka bir arkadaş annesi de ona çorban göndermiş. Eşine hemen karşılıgında kek yapmasını söyledi kekler yapıldı bi saatte paketlendi çorba karşılıgı gönderildi. Çok üzüldüm. Kekinin aq mesele o değil de bizi neden sevmiyolar ki diye düşündüm. Anacıgıma da söylemedim bunu daha yogurt yapöayacagından değil yine yapar ama üzülür diye.. O arkadaşıma kırgınım. İçimde kaşan bi kırgınlık

Kimseyi bir kırgınlığım yok artık. Herkes birbirine anlayışlı olduktan sonra kırgınlık kalmıyor. Bazı şeyler geç anlaşılıyor ama umarım tam anlaşılıyor. Yani insanlar birbirini üzmek de bir şey kazanmıyor ki tamamen her şeyini kaybediyor. Kariyerini, itibarını belki de çok sevdiği insanı. Hayat böyle bir şey işte kırarsan kırılırsın, kırılırsın kırarsın. Kısasa kısas yapmamak gerekiyormuş. Fakat bazı şeylerin değerini bilmek için bazı şeyleri de kaybetmek gerekiyormuş belki de.

Kimseye hiçbir şeye. Milyar yıllık galakside, ortalama 70 senelik ömrümüzle ve toz tanesi kadar bile olmayışımıza rağmen bir şeyleri fazla takıyor dert ediyoruz. Sal gitsin yapınca hayata bakış açın değişiyor. Her şeye tebessümle yaklaşmayı öğreniyorsun. Sadece duyguların bedenini ele geçirmeye çalışırken bu gerçekleri aklından çıkarmamaya çalış, yeterli.