Geçmişte yaşadığın olayları, kişileri veya herhangi bir olayı düşünüp takıntı haline getiriyor musun?

Geçmişi olmayanın geleceği de olmaz. Geçmişimde çektiğim acılar ve aldığım dersler mıh gibi aklımda. Her biri beni şimdiki ben yaptılar. Her biri bana örülen bu duvarda bir tuğla. Ben onların her birini dün yaşamış gibi hissediyorum hala. Gülüyorum gülmüyor değilim. Ama bazen mutlu anlarım olduğunda bile bana kendilerini hatırlatıyor geçmiş anılar.

Her insanın kimseye yansıtmak istemediği bir tarafı vardır ve o tarafında bazı olayların izlerini anımsayıp derinden hisseder sızısını.. Benim de elbette aldığım ve verdiğim yaralar var.. Bu duyguların ağırlığı altında ezilmek istemem o yüzden acımı dozunda yaşar gerekirse kangren olan yeri kesip atarım.. Bazı insanlar buna acımasızlık diyorlar.. Bense kendime acımaktan nefret etmek derim.. Oturup ağlamışlığım da çok oldu benim.. Bir zamanlardı diyorum hep.. Büyük acıları tek başına atlattıktan sonra ruhunuzun bir kısmını çekip almışlar gibi hissediyorsunuz.. Bu halimden memnunum.. Hissizleşmek bazen daha iyidir.. Hayat kısa ve akıp gidiyor oturup dövünmek yerine önüme bakmayı tercih ederim.. Keyifli akşamlar..

Geçmişi geçmişte bıraktım.