Hayatımıza sürekli insanlar girip çıkıyor. Bazı ilişkilerimiz kalıcı olsa da bazıları gelip geçici olabiliyor. Düşünüyorum da birisi hayatımızdan çıksa bile hatta bu kötü bir çıkış olsa da o kişinin bize güzel şeyler kazandırmayacağı anlamına gelmez. Ben biriyle aram bozulduğunda açıkçası ilk olarak kötü anılarımızı hatırlıyorum. Fakat vefalı biri olduğumu bana hatırlatan bir şey var ki; biriyle ilişkimiz kötü de bitse ardından "tamam zararı olsa da bana çok iyilikleri dokundu" diyebiliyorum. Peki size bir soru! Sizce bir insanı iyi veya kötü hatırlamamızın sebebi, o kişinin hayatımızdan çıkış şekli olabilir mi? Yani bir kötü anı tüm iyi anıları siliyor mu gerçekten?
Siz ne düşünüyorsunuz? Birinin size yaptığı iyikler mi daha çok aklınızda kalır yoksa kötülükler mi?
Kötülüğü unutmam. Bir insanı kötü hatırlamamın nedeni o insanın hayatımdan çıkış şekli de olabilir ama yaşattıkları daha çok koyuyor insana. Tek bir kötü anısıyla tüm iyilikleri siliniyor hafızamdan.
İyi hafıza insanı delirtir. Bazen düşünüyorum olanları hem insalara, hem kendime hayret ediyorum. Ben bunu nasıl yaptım, ben buna nasıl izin verdim diyorum. Ben ne bana yapılanı unuturum, ne de benim yaptıklarımı. Hayat bu, iyi şeyler olacak, kötü şeyler olacak. Bir ipte herkes eşit şartta yürüyemez kimisinin ağırlığı fazladır, kimisinin hafif. Bazıları düşecek, bazılarını itecekler, bazıları düşmekte olanı çekecek, bazıları da arkasına bile bakmadan devam edecek. Etki tepki kuralı. Unutma unutturma diyorum ben buna ahah.
bana yapılan iyiliğin elbet karşılığı olur fakat kötülüğe kötülük göstermem genelde hatta bana bir dal sigara veren adama paket alınca iki dal veririm çok basit bir örnek göstermek gerekirse fakat kötülüğü unuturum :(