Bazen haklılıklar sessizlik getirebiliyor. Haklı olduğunuzdan eminsinuz ama karşınızdaki kişi asla laftan anlamayacak. Sırf o sussun, konu kapansın diye "tamam, haklısın" dediğin oldu mu?
Karşınızdaki kişi haksız olsa da konu kapansın diye "haklısın" dediğiniz oluyor mu?
Şimdi bu hayatta bazen öyle insanlar tanırsınız ki artık kavga ederken bile kendinizi yorulmuş hissedersiniz çünkü her zaman için o kendini haklı görecektir. Bir de genel olarak bazı insanlar dinlemekten anlamaktan eksik olduğu için devamlı ses tonu yükselterek bağırıp çağırarak konuştuğu için sadece kendinin haklı olduğu noktaları gözünün alıp karşı tarafı dinlemediği için böyle bir insanla iletişim halinde olmak insanın psikolojisini altüst etmekte olacağı için bana soracak olursanız öyle bir insanı haklı olmasa dahi tamam diyerek konuyu kapatmak en azından kendi sinir katsayısının izin belli noktada kalmasına fayda sağlayacaktır. Bazı insanlar aile tarafından yetiştirilme söz konusu olduğunda el üstünde tutulduğu zaman kimse ona hiçbir şeyde haksız olduğunu karşıt görüşünün de olabileceğini öğretmediği zaman her zaman için insan kendisini haklı görmeye başladığı zaman, hayatı boyunca hayatındaki insanlara hep ben haklıyım ve benim dediğim doğru mantığı ile hareket ederek karşısındaki insanı dinleme gereksinimlerinde bulunmadığı için böyle bir insanla zaman kaybetmek kısacık geçen ömrünüzde ki zamanınızı yazık etmekten başka bir zarar vermeyecektir. Şöyle bir durum var eğer ki bu kişi hayatınızda önemli bir noktada değil ise yani devamlı olarak yüzyüze bakmayacağımız aile anne baba yenge ya da devamlı iletişim içinde olmayacağınız arkadaş dışarıdan bir insan ise öyle insanlardan uzak durmak ve arkadaşlık yapmamak her zaman için daha iyidir. Hatta insanın arkadaşı ne olduğu ve ne olacağı noktasında çok önemlidir, yani sizin hayatınızdaki olan insan eğer size zarar veren bir insansa o insanı hayatımızda tutmak kendinize zarar vermekten başka bir şey değildir dışarıdaki insanları ve size zarar vermekte olan insanlardan uzak durmak her zaman için daha doğru bir yaklaşım olacaktır. Aynı zamanda böyle insanlara haklısın diyeceksiniz ve gerekli iletişimi koparacak sınız, öyle bir şey de mümkün değil ise o zaman aranıza mesafe koyacaksınız yani haklı olduğunuzu bileceksiniz kalp kırmamak için ve sinirlerinizi bozmamak için haklısın diyeceksiniz ya da mecbur değilsiniz hiç görüşmeyeceksiniz. Kısacası bu durum insanın içinde bulunduğu durumu kendisinin değerlendirmesi açısından önemlidir.
Soru görünce direk aaa bu ben diyesim geldi. Gerçekten bazen insanlar o kadar anlamsız ve boş konulara giriyorlar ki. İnsanın bunlara cevap bile veresi gelmiyor. Kısa yoldan kapatıp tamam sensiz. Evet haklısın deyip konuyu kapatası geliyor.
Uzun yıllar boyunca insanlar laf anlatmaya gayret ettim. Fakat sonunda anladım ki boşuna bir çaba içine girmişim. Boşu boşuna o kadar vakit kaybetmişim. Şimdi bazı şeyleri daha iyi anlıyorum. O yüzden uzatmak yerine direk haklısın tamam diyorum.
Bunu benim de bazen yaptığım oluyor. Burada asıl önemli olan, karşımızdaki kişinin ne kadar yapıcı olduğu. Anlaşmazlık yaşadığımız kişi bu tartışma sonucunda gerçekten bir çözüm arayışı içinde ise, ona doğru yolu göstermek için çaba gösteririm. Amacı sadece can sıkmak ve ortama vermek ise, onu kendi yanlış bildiği doğrular ile baş başa bırakırım. O kişiyi ne söylersek söyleyelim, ne yol gösterirsek gösterelim, o yine bildiğini okuyacaktır. Bu tarz kişilerle tartışmak da, zaman kaybından başka bir şey değildir.
Öncelikle haksızlığı kabul etmem, haksızlık karşısında susmam. Ancak öyle durumlar olur ki karşımdaki insan ben ne dersem deyim anlamamakta ısrar ediyorsa o zaman tamam sen haklısın deyip çekilmeyi tercih edebilirim. Ama bu haksızlığı kabul ettiğimden değildir. Daha fazla sinirim bozulmaması içindir.
Bunu yapamıyorum ne yazık ki. Karşımdaki kişi sırf sussun diye "tamam sen haklısın" diyemiyorum. Yine kendi düşüncemi söylerim eğer hâlâ uzatıyorsa konuyla ilgili başka yorum yapmam.
İkili ilişkilerimde bunu yaptığım oluyor. Huzursuzluk çıkmasın “ağzımızın tadı bozulmasın :D “ diye düşündüğüm için. Haksızsa haksız olduğunu anlatmak çok zor. Bi insan kendini sürekli haklı görüyorsa misal onunla yaşamakta çok zor. Ama arkadaşlarımla veya ailemle muhabbetimde sonucu ne olursa olsun, haksızsa haksızsın derim, ister kabullensin ister kabullenmesin. Ne diyorduk; haklı olmak değil mutlu olmak önemli.
Eskiden sonuna kadar direnirdim. Ancak yaş aldıkça, olgunlaştıkça mücadele etmeyi kendini ispatlama ve onaylanma çabasını bırakıyor insan.. Kendimi biliyor isem kendimden eminsem uzatmam. Haklısın der kapatırım evet..
Oluyor. Kimsenin çenesini çekemiyorum. Yeter ki sussun da, o haklı çıksın. Sonuçta haklı olanın kim olduğunu ben iyi biliyorum. Onun haklı olduğunu düşünmesi sonucu değiştirmiyor.