kardeşim bak şimdi, ilim, bilim, fen, fizik, felsefe, edebiyat her b0k ile uğraştım. Ve sorunun piskolojik benimki daha da beter. yolda yürürken ayağımın takılıp başımı kaldırıma vurup ölme ihtimalime varana kadar düşünüyorum. sadece benimki de değil. mesela metro bekleyen bir kişinin hava silkülasyonundan dolayı metronun raylarına düşmesini bile düşünüyorum. şizofren diyebilirsiniz ama değilim a'^k sadece fazla düşünüyorum. fazla düşünme, zihnin bazı kapıları açıldığı zaman çok fantastik şeyler düşünüyorsun
arkamı sık sık kontrol ederim. kimse yoksa sorun yok. fakat birisi varsa karşı yola geçerim, ya da yavaşlar dururum, etrafıma bakınarak telefonla konuşur gibi yaparım, ta ki en arkadaki kişi ben olana kadar :D öyle bir takıntım var ama takip edilmekten değil habersiz saldırırlar diye temkinli yürüyorum. yani hiç belli olmaz. bunun da paranoyaklıkla ya da ne bileyim hastalık cinsinden bir şeyle alakası yok. gecelere kadar dışarda oluyorum. eve geldiğimde saat 10-11-12 oluyor. o saatlerde bizim burada in cin top oynadığı vakitler xD yerimde olsan bana hak verirsin eminim xD
kılıçla öldürülen kadından sonra akşam yolda yürürken bu düşünceye kapılabiliyorum. Bir keresinde de oturduğum binaya kadar takip edilmistim onun da etkisi var. Tabi boyle dusunerek hayat gecmez dikkat etmek lazım.
His değil. Bayağı takip edilmistim. Dibime kadar girdi, hissetmemem anormal olurdu. Bir süre belli etmedim fark ettiğimi ama sonradan arkamı döner dönmez yönünü değiştiriverdi. O korku yetti bana...
Benı gören en kral serserı psıkıpat 2 metre ötemden gecıyor :D yanı aklıma gelen son şey bıle olmazdı herhalde o degıl bazı arkadaşlara korumalık yaptığım bıle olmusur )))