Bazı kişiler kendi gibi olur, bazıları ise hayal idolleri belirler kendine; abi, baba, arkadaş ya da bir ünlü gibi. Bu bağlamda siz, nasıl biri olduğunuzu düşünüyorsunuz?Aynaya bakınca kendinizi görebiliyor musunuz?
Kişilik & Karakter konusunda 11,8b cevap paylaştı.
Hiç bir zaman başkalarına benzemek gibi bir çaba içine girmedim. Neysem oydum hep. Okul hayatımda da böyle oldu. Saçlarım olsun kıyafet tarzım olsun kendi kafama göre giyindim. Kimseye benzemeye çalışmadım. Biri bir şeyi seviyor diye sevmek zorunda hissetmedim kendimi.
Ona doğru gidiyordum. Daha önceden bana anlatılan şeylere yahu nasıl yapıyorlar diyordum başıma geldi. Yapmaya başladım ve anladım ki onlar gibi olacağım, onlar gibi olmaya ilerliyorum. Durdurdum kendimi fazla zarar görmeden fazla incinmeden kendi özüme döndüm. Babam mesela çok çabuk sinirlenir ve çok bağırırdı. Yaşlılıktan şimdi öyle değil ama 50 - 65 yaş aralığını hatırlıyorum çok fenaydı. Bende onun gibi olmaya başladığımı fark ettim hep derdim ki hayır ben babam gibi olmam. Ona benzemeye başladığımı anladığımda frene bastım.
Kişilik & Karakter konusunda 11,1b cevap paylaştı.
Tarihten bu yana süren bir şeydir bu. Hatta uğruna savaşlar verilmiştir hırs ve kıskançlık ve hep dahası hep daha fazlası olsun diye.. İnsanın fıtratında vardır bu, her zaman kendinde olmayan arzulanır, olanda görmezden gelinir. Kimileri buna "güvensizlik" der, ben açgözlülük... İnsan bu doyuma hiçbir zaman ulaşmaz. Ya elindekinden sıkılır bir şekilde ya da bir yenisini eklemek ister yaşamına mayasında hep dahası vardır çünkü.. her şey gönlümüzce olsun sevgilim ❤#Ayhan67
Hiç işim olmaz açıkçası. Ben kendimi olduğum gibi seviyorum. Bir başkasının nasıl olduğu o kadar önemli değil. Herkes karakterini yaşadıkları, öğrendikleri ve kültürü ile oturtuyor. Ben böyle kendi halimden çokça memnunum.
Birilerine benzer için asla hiç bir çabam olmadi, aksine benzememek için ve sürü psikolojisine uymamak adına ters işlere imza attığım olmuştur. Kendime münhasır bir kadınım.
Birine benzemek icin bir çaba icerisine girmiyorum fakat dedem, babam ve annemin karisimiyim diyebiliriim. Bu durum hosuma gidiyor cunku ucunede hayranim. Onlardan bir seyler almis olmam, mimik ve karakter olarak benim hosuma gidiyor. Babam bana cok inatsin, asisin diyor annemde her zaman sessizce kime cekmis acaba diyor.😅 Hayata bakisim, vizyonum, insanlarla olan mesafem ve yakinligiim tabiki ailemden gordugum kadariyla olusan seyler ve bundan memnunum. Oldugum kisiyi seviyorum köklerimden bir seyler tasiyor olmayi cok seviyorum.
Şimdiye kadar hep özgün, davranışlarıyla, tavrıyla, tarzıyla hep örnek alınan birisi oldum. Örnek aldığım insanlar oldu ama asla kimseye benzemeye çalışmadım. Gölgede duranın gölgesi olmaz sözü de boşa söylenmemiştir. Birilerine benzemeye çalışan sadece onun seviyesiz bir kopyası, taklidi olur. Taklitler de aslını yaşatır.
Asla başkalarına benzemeye çalışmam. Böyle olduğunu hissettiğim anda da yolumu değiştiririm. Ne olursa olsun, her durumda insan kendisi olmalı. Dürüstlükten asla zarar gelmez. İnsan, kendisi olmaktan çıktığı an, samimiyetini de kaybeder. O yapmacık tavırlar, eğreti durduğu bariz belli olan hareketler insanlara itici gelmeye başlar. Bununla bağlantılı olarak da, bir zaman sonra insanların gözünde onlar için değeri düşmeye başlar.
Kimseye benzemeye çalışmadım öyle bir çabam da olmadı. Seversin karakterini seversin öyle olmaya çabalarsın. Ama tamamen bir başkası gibi olmaya hiçbir zaman çalışmadım.
Her zaman kendim olmuşumdur. Kendin gibi olmazsan başkalarının dayattığı ithal karakterle kendini ihraç etmiş olursun. Maneviyatını sattığın zaman milyonları da verseler asla zenginliğe erişemezsin çünkü zenginliğini simgeye değil, özgeye vermiş oldun.
Beni ben yapan şeyleri değiştirirsem ben olmaktan çıkarım. Asırlardır bu eylemi gerçekleştirenler için gerekli olan söz, ya olduğun gibi görün ya da göründüğün gibi ol...
Ben kımseyı kendıme rakıp gormem bu tarz davranıslar ergenlık donemlerımde olur.. yasım kac olursa olsun tek ıdealım kendı versıyonumun en ıyısı olmak..