Ölü gibiyim nasıl kendime geleceğim?

Öncelikle derdini anlatabilecegin seni anlamak için caba sarfedecek bir dostun olmalı...

Duygularıni benimseyip senin mutlu olman için emek sarfeden bir dostun olur ise emin ol 10 dk da tüm herşeyi Unutursun...

Ölü asla geri gelmez... Lakin senin ölmüş vucudunu canlandırır... Ve sana herşeyi unutturup yeni bir sayfa acmani sağlar... Kimse ve Psikolog kar kusura bakmasib benim kuzenim de psikolog sadece para kazanıyorlar çok zor durumda olanlara huzur veremiyorlar.. Onlar alışılagelmiş standart şeyleri anlatıyor... Psikolojik destek vermem için önce kendini karşın daki bin yerine koymalisin

Bazi insanlar kendi acısını bilir... Ve kendisini karşısındakinin yerine koyup derdine dert olmaz... Lakin dost olanlar dostunun yaşadığını kendi yaşamış gibi hisseder ve onu 10 dk içinde hayata döndürür

Umarım ailen seni anlayışla karşılar... Yorgunlugunuz geçmesi sizin elinizde ve cokda basit...

Sakin ol... Zamana bırak...

Allah rahmet eylesin ama ölenle ölünmez hayat devam ediyor sonuçta elbette yaşadığınız şey kolay değil ama bir şekilde ayağa kalkıp hayata kaldığın yerden devam etmelisin.. öldürmeyen acı güçlendirir sonuçta.. kaza mı geçirdi..

Çok zor bir durum yanında can vermesi daha zor ama atlatacaksın sadece biraz zamana ihtiyacın var... kendini bırakma yeter ki..

Senin biraz kendinle başbaşa kalman gerek uzakta bir yerde başka bir şehirde.. şimdi onunla gezdiğiniz yerleden geçtikçe onu hatırlayacak ve nefes almakta zorlanacaksın..

Bunu ailenle konuşmalısın ve ikna etmeye çalışmalısın ama ailende kendine bir şey yapmandan korkuyor olabilir..

Ailen canına kıymandan korkuyor belkide onların penceresninden bakınca onlarında hakkı var ama senin pencerenden bakınca sende yalnız kalıp kendini toprlamayı hakediyorsun ve buna ihtiyacın var..

Sen içini ferah tutmaya çalış 4 ay geçmiş ama kabuk daha yara bağlamamış sürekli yara bağlayan kabuk kan damlatıyor bunun en büyük sebebi o şekirde kalmaya devam etmen ama biraz daha zaman geçince artık tamamen yara bağlayacak acıların ve artık bir şey hissetmemeye başlayacaksın.

Evet bazen yaşadığımız acılar bizi bin yaş büyütür buda bizim ileriye dönük güçlenmemizi sağlar bu acıyı atlatınca ki sende atlatacaksın hep böyle olamazsın.. bir sabah uyanacaksın bir bakmışsın artık sıradanlaşmış her şey alışmışsın...

Umarım..

Rica ederim...

Çok teşekkür ederim...

Biraz daha iyisinizdir umarım?

Bu hisler geçecek bazen hiçbir şey yapmazsın sadece zamanın iyi etmesini beklersin sizin ilacınız zaman... Bende iyiyim teşekkür ederim..

Sizde daha iyi olacaksınız inşallah manevi anlamda bazı boşuklarınızı doldurursanız iyi olma süreciniz daha hızlı olabilir..

Yani inanç pekiştirmesi gibi düşünün, bunun aksatılması durumunda kişi çıkmaza girebiliyor... maneviyat eksikliği pek de hafife alınacak bir şey değil mesela bir şarkıyı, şiiri ezberlemek için günlerce tekrar ederdik ya o mesele pekiştirilmediği zaman huzursuz, amaçsız, depresifleşebiliyoruz. Namazınızı anlamlandırın ki sizin için bir vazifeden çok amaç olsun böylece daha istekli olabilirsiniz. Ebedi bir hayat için erzaklarınızı bol tutmalısınız ki o hayata giden yolda dengenizi koruyarak geçmenizi sağlasın... müslüman olup olmadığınızı sormadan bu şekilde yazdım ama amacım sadece sizin daha iyi olmanızdır... Fani olan bu dünyada kaybolmamanız, ebedi olan dünya için sonsuzluğu yakalamanız ümidiyle...

Hem Her vitamin, mineral, besin bir şekilde tedarik edilip, eksikliği giderilebilir ama manevi açlık, bedeni bir doğuştan başka bir şey yaşamamış hayatlar sürülmesine neden oluyor. gerçekten doğmak, bir ruha sahip olmak için doyurulması gereken karından önce kalptir... kalpteki boşluklar dolunca manevi eksikliklerde giderilebilir...

Rica ederim önemli değil...

Her insan karşısındakini anlayabilse keşke...

Yaşamayan bilemez biliyormuş gibi yapar sadece...

Tabiki empati kurması gerekir ama empati yapmayı bilen kaç insan var günümüzde... herkes kendi Dünyasıyla meşgul olmayı tercih ediyor... birazda etrafımdakilere ışık vereyim diyen çok az..