Yaşayan bir ölü gibiyim?

Yaşamıyorum sadece nefes alıyorum kendimi dört duvarın arasına tıkıyorum dışarıda gitmiyorum sigara içmek yemek içmek s*cmak başka yaptığım yok. Bütün gün telefona gömülüyüm. Gözlerim acıyor ama hala aptal gibi telefona bakıyorum uyumadım diye pişmanım biraz her gece aynı senaryo dışarısı korkunç insanlar kıskanç ve kötü hep başarısız oluyorum beni sığdıramadılsr şu dünyaya hor gördüler nefret ettiler artık pes etmeye çok yakınım kötücül görünüyorum ama iyi biriyim aslında sadece huzur istedim biraz nefes almak insanların olmadığı yer yok mu gitsem ama param da yok 25 senelik hayatım çileler ile geçti nadir anlar dışında. Kendime eziyet etmek en iyi yaptığım şeydir. Param da yok kurulu düzenin de evde parazit gibi yaşıyorum 3-4 senedir kendimi saksıdaki bitki gibi hissediyorum kötüye gittikçe moralim bozuluyor ne yapacağım?