Merhaba, özellikle sevdiğim bir insansa anlayışlı olması yönünde uğraşırım ve elimden gelen gayreti gösteririm çünkü hemen her şeyi bir anda bitirmek istemem fakat baktım beni anlamıyor ya da bir türlü o kabuğunu kıramıyor ben de pes edip gidiyorum. Sonuçta ben terbiye edemem kimseyi ya da bu tarz konularda ben tahammül etmek zorunda değilim diye düşünürüm. İnsanlarla çok uğraşmayı sevmem bu yüzden. İsterim ki zaten kendi içinden gelen bir anlayış, merhamet ve sevgi olsun, benim bir şey yapmama veya uyarmama gerek kalmasın. Kendi içinde zaten özümsemiş olması beni memnun eder. Her şeyin gönlünüzce olması dileğiyle...