Mutlu olmayi beceremiyorum hep gucsuzum kendi ayaklarimin ustune durup takintilarimdan nasil kurtulurum?

Yani surekli morelim bozuk kendi basima bisey yapinca mutlu olmuyorum illa yanimda bana destek cikicam birini ariyorum hadi buldum diyelim cok samimi olup sonra baska laflar duyunca yine kahraoluyorum anliycam her seyi cok kafaya takiyorum bu dunyaya bir kere daha gelsem tek isticem sey takintili olmamak olabilir cunku hayatimi zehire donduruyo

Oyle biri cikmiyo ki karsima herkes cikarci ama ben oyle insanalrin yaninda durmak istemiyorum ki ama durmazzsam yanliz kaliyorum ve yanlizlik beni mutlu etmiuo

Aşk cok az miktarda etkiler ama benim icin aile dosltuk hep bi herseyi beraber basaricamiz bi arkadas istemisimdir ama yok

Ya motive degil de ben hayatim boyunca cekingen utangac bi insan oldum derslerimde basarili oldum övunmedim guzel oldugumu dusunduklerinde hic bi zama öne cikamadim cunku hep sustum muhabbetim olmadi onlara gore onlar gibi degildim cunku hala da oyle okuldayken hic bir sekilde kendimi gosteremiyorum cogu kisiden ustun olmama ragmen davranislarim ezikce cunku kendine guvenmeuen insani mi kiskanicak insanlar😅

Insanlar hemen atilabiliyo yani iki kere dusunmuyolar benim gibi acaba rezil olurmuyum bisey derlermi diye ama ben on kere dusunuyorum

Sanki yanliz olunca bana daha ezik gozuyle bakicaklar daha kotu duruma dusucem gibi kasiyorum kendimi

Hayat cok kotu😒

Okuyorum derslereme calisiyorum ama hala insanlarla yaris icindeyim acaba benden daha mi iyi calisiyo yani sabah 6 da kalip ders calismama degiyo mu aa o calismiuo ama benden daha zeki yapamiyomuyum hep bunlar var kafamda

Hic bir seyle mutlu olamiyorum cok garip bi hayatin icersindeyim

Şu an para kaygisi cekmiyorum ailemle yasiyorum cunku