Cinsel tercihim ne benim? Kafayı yeme noktasındayım?

Biraz uzun olabilir fakat gerçekten okuyup yardımcı olursanız çok sevinirim.

Küçüklüğümden beri ezik pasif biriydim. Özgüvenim yerlerdeydi hala da öyle. Tipsizin tekiyim. Hiç kız arkadaşım olmuyordu fakat buna pek canımı sıkılmazdı. Zaman geçtikçe içimdeki duygusal boşluk büyüdü. Sevgilim olmasını istiyordum ama tipimden dolayı olmayacağını biliyordum. Yıllarca bunun sıkıntısıyla yaşadım. Sonra hep erkeklere bakmaya başladım fakat erkeklere bakmamın sebebi yakışıklı olmalarıydı. Yani keşke onlar gibi olsaydım kızlar bu gibilere bakıyor gibisinden düşünüyordum. Kendimi onlarla kıyaslayıp kıskanıyordum. Bu uzun müddet devam etti. Homofobik değildim. Günün birinde birden noluyor bana diye içime bir korku girdi acaba eşcinsel miyim? "Sürekli erkeklere bakıyorum ne oluyor bana?" gibisinden. Hala aynı durum devam ediyor. Sanki beynim oyun oynuyormuşçasına ne zaman erkek görsem önü ve arkasını düşünüyorum fakat bunu isteyerek yapmıyorum. Hani namaz kılarken istemeden insanın içinden küfür edesi gelir, kötü düşünceler gelir ya onun gibi. Cinsel içerikli filmlerde yine orada oynayan kızı görünce etkileniyorum ama yine istemeden erkeğin vücuduna da bakıyorum. Erkek erkeğe ilişki düşününce iğrenç geliyor fakat erkeğin vücuduna bakmadan da duramıyorum. Bakmak istemiyorum ama bakıyorum. Takıntı da olabilir bilmiyorum. Tamamen homoseksüel değilim bunu biliyorum kızlardan hala etkileniyorum. Biseksüel miyim diye düşünüyorum fakat her ne kadar erkeğin vücuduna baksam da biri cinsel veya duygusal ilişkiden tiksiniyorum.

Sonuç olarak benim sorunumun tam olarak ne olduğunu bilmiyorum. Özgüven eksikliğinden kaynaklanan birşey mi yoksa biseksüel eğilim mi var sürekli kendi içimde savaş halindeyim ve hayatım iyice zehir olmuş durumda.