Kısaca gelecek kaygısı; gelecekte herhangi bir konuda kişinin sürekli başarısız olabileceğini düşünmesidir. Türkiye'de ortalama 23-24 yaşlardan itibaren belirmeye başlar. Gelecek kaygısı yaşayan bu insanlar, sorumlulukların en az olduğu çocukluk dönemine hasret duyarlar genelde.
Peki siz hangi konularda gelecek kaygısı yaşıyorsunuz? İşsizlik mi? Geçim sıkıntısı mı? Huzur mu? İyi bir eş adayı bulamadan göçüp gitmek mi bu fani dünyadan? Nedir geleceğe karşı frenleyerek adım atan içinizdeki kederin esbab-ı mucibesi?
Gelecek kaygısı yaşıyor musunuz? En çok hangi konuda endişeleniyorsunuz?
Evet, hem de çok. Had safhada, üniversite ve iş konusunda gerginim. Bir de şu sıralar abim sürekli sayısaldan dereceye girebileceğimden falan bahsediyor. Bilkent üniversitesinde bilgisayar müh okuyabileceğimi zannediyor mncxölk offf o kadar geriyor ki beni.
Abim bir de babam yüzünden derece yapamadı. Normal şartlarda derece yapacakt ama babam her şeyin içine sctı maalesef... Bu yüzden ben de çok isterim abimi gururlandırmak ama maalesef elimde değil
Kendi adıma bir kaygım yok ama yaptığım bana göre hatalar var. Kendime ve dünyaya daha faydalı bir birey olabilirdim. Ama yaşım 35 olsada halen daha bunun için çalışıyorum.Çocukken 90 lı yıllar hiç bitmeyecek, hiç buyumeyecegiz gibi gelirdi. Ama 2000 li yıllar geldi ve neredeyse bu yüzyılın çeyreği bitecek, bu saatten sonra kaygım artık ailem ve milletim olur. Bir 35 yıl daha yaşayacağımın garantisi yok.
Kendi ayaklarımın üzerinde durmaya başladığım günden beri gelecek kaygımı yendim. Bir şekilde her zorluğun üstesinden geleceğime inanıyorum. Bu da beni rahatlatıyor.
Geçim sıkıntısı çekecek miyim ilerde iş bulacak mıyım evliliğim nasıl olcak çocuğum olursa ona iyi bir gelecek sunabilir miyim eğer olursam nasıl bir anne olurum becerebilir miyim her şeyin kaygısı var
Sıfır endişe içinde olduğumu düşünüyorum ve bu duruma şaşırıyorum. 30 sonrası rahatlığı geldi bana bi millet stres telaş kaygı yapar bana çöreklenmiş bu gamsızlık neyin nesi oluyor?
Benim kaygım yks ye girdikten sonra başladı 23u beklemedi. İşsiz kalmaktan korkuyorum. Aşk meşk hikaye. Umarim duzgun bi tercih yaparim da iyi kotu meslek sahibi olurum.
Askerden geldim. Yaş 23 . Bakınıyorum etrafa boş boş. Ne oldu şimdi ben büyüdüm mü? Halâ kıyıda pokemon tasolarım duruyor. Halâ poşette 6 sene önce arkadaşlarımdan üttüğüm bilyelerim var. Evdekiler bir iş bulur mu diye bakıyorlar gözlerime yediğim her lokma batıyor. Artık karşı komşunun çocuğu iyi not almamış büyümüş o çocuk artık evlenmiş ben ne zaman evlenecekmişim. Amann ne biliyim 100 sene sonra yokum zaten bunu mu takıcam.
Hayatım her zaman fakirlik ve kimsesizlik ile geçecek diye endişeleniyorum, ağlıyorum mk her gece lan yoruldum ağlamaktan, hayattan ümidim yok bari öleyim diyorum Azrailde gelmiyor
18 sene okuyupta hayatimin bir restorantta garson veya kurye olmak çok zoruna geliyor be afamin. Ulkenin sonu boyke ama. Adamlar egitimli insanlar istemiyorlar. Koyun surusu istiyorlar.
Zengin bir ailen varsa ya da Türkiye'de yaşamıyorsan böyle bir kaygı olmaz diye düşünüyorum. Ama bizler için kesinlikle gelecek kaygısı olduğunu düşünüyorum.