Çok yalnızım, hiç arkadaşım yok. Sizce ne yapmalıyım?

Çok arkadaşınız olmasına gerek yok. Hatta yavaş yavaş arkadaş edinin. Zira yalnızlık hissini bastırmak için yapılanlar hatalara sebep olabiliyor. Gerek karşı cinsten gerekse aynı cinsten insanlar tarafından. Öncelikle bu his yerine başka şeylerle meşgul olun. İnsanların ortak yapmayı sevdiği şeylere katılın. Sonrasında O çevreden internet toplulukları ile konuşur sonrada buluşmalara gidebilirsiniz. Ben bunlara açık değilim diyorsanız. Okul veya üniversitede olayları akışı ile yaşayın doğal olun zamanla düzelir. Bu süreçler aslında birazda bizim ile alakalı oluyor. Olumsuzluklar kasılmamıza ve gerçekçi hareket etmemize engel oluyor.

burada farklı bakış açılarıyla bakmak lazım.

1. Acaba sen mi çok içe kapanıksin cevrendeki kişiler sana belki bu yüzden yanaşamiyor olabilir

2. Çevrende hep seni kıskanan insanlar olmuş olabilir.

3. Onlarla konuşmalısın belki de Siz böyle davrandığınızda böyle hissediyorum demek belki durumu degistirir.

4. Kurslara, okulun farklı kluplerine vs gitmeyi denedin mi? Belki orada güzel arkadasliklar kurabilirsin

5. Kendini yalnızlık psikolojisi içine sokuyor olabilirsin. burada kendini tanıman, kendinle barışık olabileceğin şeyleri yapman seni motive edebilir.

6. Bir danışma alabilirsin psikologdan. Bir yerimiz bir darbe aldığında doktora gideriz. Bir derdimiz olduğunda buna çözüm bulmak istemek kadar doğal bir durum olamaz. Ruhumuz da yaralı olabilir ve psikologa gitmek son derece normaldir.

Aşağıda bibilenin yazdığı şeyler mantıklı fakat sosyal çevrenden ziyade soyut ve analitik zekanı geliştirecek şeyler. Akıllı kişiler konusunda da katılıyor olmakla birlikte sosyal çevreni reel hayattaki etkinliklere ve mekanlara giderek şekillendirebileceğini düşünüyorum. Yine benzer bir şekilde dans, sanat, mesleki kurslar ve özellikle satranç turnuvaları kaliteli ve samimi bir ortam kurmana yardımcı olacaktır. Benzer şekilde en basitiyle bir kafede bile bir insanla tanışabilirsin ve sohbet edebilirsin zamanında öyle spontan bir şey yapmıştım ve eğlenceliydi ortamlarına girip sohbet ettim falan.

Bak kardeşim ben ortaokuldan beri yanlızım ve sana şunu söyleyim bir süre sonra insan kendisinin aslında ihtiyacı olan insanlar değilde iç huzur olduğunu anlıyor ama bunu anlayana kadar ben bunalımdan bunalıma giriyordum ama sana şunu söylemeliyim ki insanı en iyi kendisi anlar ve tamamlar ne kadar az insan o kadar çok huzur ha şu anda arkadaşım var mı evet bir tane liseden arkadaş edindim mezunum şu anda bir tanede basketboldan arkadaşım var o kadar

yanlızlık en iyisidir derler ya yalan...! bazen insan yanlız kalmak ister ayrı konu fakat fazla yanılızlık insanı bunalıma sokar. Bende yeni bir şehre geldim ve benimde arkadaşım yok tek başımayım. uzunzamandır yanlızlık beni bunalıma soktu sokucak. insan arada farklılık istiyor. gezip bir şeyler yapmak sohbet etmek istiyor. ama bakıyorsun elde olan bir şey var mı yok. sosyallik diyorlar, peki sosyal olmak nasıl bir şeydir. tek başına olan bir insan nasıl sosyal olur.? yani kısacası yanlız geldik yanlız gidicez mantıgını düşünmek bile istemiyorum. hayat paylaşıca güzel kavramına bakıyorum. ama paylaşılcak biri bile yok.. yani anlayacagınız yanlızlık=sıkıntı :(

Valla benim de bir ton arkadaşım vardı, ama iş hayatına atılınca, ilişkiye başlayınca falan kimse kalmıyor çevrende, yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmeyen arkadaşlarımla bile randevulaşsak bir türlü denk gelemiyoruz o derece... Çevre olayı biraz sosyallikle olan birşey, zamanında kendini kapatmışsın bu yüzden bulamaman anormal değil, ama arkadaş seçerken de dikkatli olman gerekiyor. Bence çık ve güzel ortamlar ara, insanlarla uzun muhabbetler kurmaya çalış...

Merhaba. Rahat bir iş yaşamım var. Kendi işinin patronu cinsinden. Az zaman çalışma çok zaman gezme. Ancak bir dezavantajı varmış. Arkadaşlarım dostum dediklerimin iş saatleri uzun ve yorucu. Haliyle bir süre sonra aradığım kişiler telefonu açmaz geri bile dönmez oldu yine nerde geziyor dercesine. Haliyle şu an yine süper bir manzarada çayımı yudumlarken sadece müşteri telefonu dolu olan rehberimle başbaşayım ve bırak yanımda olan arayabileceğim kimse kalmamış. Haliye bir ben ve bir ben daha..

33 yıllık hayatımda arkadaşlık, dostluk, aile vs kavramlarının sadece çıkar amaçlı kurulduğunu ve yalan olduğunu anladım. İnsanın annesi, babası bile çocuğu fakirse çocuğu ile arasına mesafe koyuyor ''acı hayat''... Arkadaşlık sadece çocuklukta olan beraber gezmek, eğlenmek gibi eylemleri yaptığımız bir şeydir, insan büyüdükçe arkadaşların hepsi kayboluyor çünkü yaşam mücadelesi başlıyor. Her insanın hiç olmazsa çocukluğunda bir arkadaşı olmuştur eğer senin bir arkadaşın bile yoksa o zaman sende bir sorun vardır.! İnsan yalnız yaşamak istemeyen bir canlı, psikolojinin bozulmaması için, konuşup rahatlamak, aktivitelere katılmak için en az bir arkadaş edinmelisin ama unutma hatasız dost arayan dostsuz kalır.

9. Sınıftan beri bu dertten muzdaribim bende.. 12 oldum Allah a şükür. Bir an evvel mezun olmayı bekliyorun... Her gün sınıfta tek başıma oturuyorum. Konuştuğum tek bir arkadaşım vardı. Oda artık benimle konuşmuyor. Okula gitmekten nefret ediyorum. Kimseyle samimi olmadiğim için elimden telefon dusmuyor.. mesaj atanim veya başka konuştuğum yok. Sadece sıkılmamak için oyun oynuyorum... Ben onların yanına gidip konuşmassam hiçkimse benimle konuşmuyor. Kızlar alay ediyor. Çok zoruma gidiyo ama elimden hicbisey gelmiyor... bir an önce kurtulmak istiyorum bu lanet okuldan.

Asla kendini bırakmadan sosyal ortamlara dahil ol enstrüman kursu v.s olabilir insan ilişkilerinin önemini ilerleyen zamanlarda yaşamın her alanında görüceksin,ihtiyaç doğrultusunda profesyonel destek yararlı olabilir ancak bence işe şu noktadan başlamalısın oda özeleştiri.

Gerek yok arkadaşa kendini gelistir daha iyi kendini gelistirdin mi insanlar sana gelecektir hep en yakin arkadaşlar birbirinin en büyük düşmanı olur ve ilkokul ortaokul lise dahil olmak uzere tum arkadasliklar sahtedir ve emin ol insanların %99 u birbiriyle görüsmücek. Üniversitede de yakın 1/2 tane olur onlarla da nadir görüşürsun çünkü is hayatın olacak evleneceksin çocukların olacak arkadaşlarinla gorusmeye vaktin neredeyse kalmayacak. O yüzden arkadasa takma. Telefon varsa oyun oyna telefonla uğraş yoksa da derste dersi dinle tenefuste de kendin dolasabilirsin veya siranda uyuyabilirsin

Insanlar yaptığı yorumların saçma ya da sapan olduğuna kanaat getiremezler içlerinden Geldikleri gibi sana olumlu yönde cümleler kurarlar ancak sen saçma sapan yorumlar yapacaksanız geri basın diyerek potansiyel olarak insanlarda sana yorum yapma ya da yaklaşma noktasında olumsuz tepki yaratıyorsun
Başlangıç itibariyle olaya eşit bölersek senin de bu sürece kadar diyalog kurduğun Ya da kuramadığın insanların da hatası olabilir Öncelikle bunlarla yüzleşmelisin

Dış görünüşün içinle uyuşmuyor olabilir bu problem bende de vardı burnu havada egolu karı kız çevresi bitmez soğuk vs vs dışarıdan görünen insanların benim hakkımda ki fikirleri bunlardı kendini kasma hayatta pişmanlık yaşamazsan hata yapmazsan olgunlaşamazsın bu bir doğa kanunu çözüme gelecek olursak sadece güler yüzlü yaklaşmaya çalış insanlara ne fazla iyi ne fazla kötü orantını korumalısın

Kardeşim, içine kapanık olma sakın biraz sosyalleşmeye calıs , aktif rol oyna hayatında , gelecegin icinde cok önemli , ancak secimlerini yaparken çevreni iyi belirle , onlar sana ya ışık olur ya da hayatının en karanlık dönemlerini yaşamaya mahkum bırakılan insanlar aman dikkat et, ailene de söyle seni sosyal aktiviteler için teşvik etsinler maddi imkanları dogrultusunda.

Fazlasıyla utangaç olduğundan bence. Yani baksana, bu soruyu açık kimlikle sorabilirdin. Bunda çekinecek, utanacak bişey yok. Çoğu kişi yalnızdır zaten. Ama günü gelir hayatına biri, birileri girer ve herşey değişebilir. Sadece zaman gerek, kafaya takarsan o zaman zehir olur sana.

yaşım 30 benim de arkadaşım yok. eskiden kimse benimle arkadaş olmazdı, şimdi ben kimseyi hayatıma sokmuyorum. inan ki kimse kimseye menfaatsiz yaklaşmıyor. kimse seni senin onu önemsediğin kadar önemsemiyor. bu nedenle hiç üzme kendini, ağzınla söylemişsin hiçbiri düzgün değil diye. üç kuruşluk insanların seninle arkadaş olmasını isteyeceğine, hayatına o yamuk insanları sokmadığın için kendinle gurur duy.

bütün insanlar birbirinden farklııdır onları arkadaş yapan ortak noktalarıdır.senin arkadaşın yoksa kafa dengi birilerini bulamıyorsun demektir.gidip sırf arkadaşım olsun diye birilerinin peşine takılırsan daha da mutsuz olursun.benim de 1 2 tane arkadaşım vardı.kendi kafana göre birileri karşına mutlaka çıkar lisede olmazsa üniversitede orda olmassa iş hayatında

Ne dememi bekliyorsun ki kızım ? Sosyal ol diyecem ama nasıl anlatıyım sana herşeyi tek ek zaman yetmez.Hangi kolejdesin bu arada ben M.E.V. Koleji (milli eğitim vakfı kol.) mezunuyum bizim okulda acaip bir dayanışma vardı valla.

Selam kardeşim bende seninle aynı duyguları paylaşıyorum bende yalnızım benimde cidden en iyi arkadaşım diyecek arkadaşlarla bir hatıram olsun diyecek kimsem yok bende bunu her akşamları telefonla duygusal müzik dinleyerek ağlayarak birazda olsa rahatlamaya çalışıyorum...

ne yalan söyleyeyim, ben de bu aralar takılacak pek kimse bulamıyorum. çevrem iyice boşaldı. yaz geldi herkes memleketine gitti. senin yapabileceğin tek şey şu: insan içine karışman gerekiyor. bir hobi bul ve kursuna git. kendini sınırlama; ama aşırı şeyler yapmaktan da kesinlikle kaçın.

Arkadasim ornek 1- hic arkadasin yoksa spor salonuna falan git orda spor yaparken yanasirlar zaten siki fiki bir muhabbet ortaya cikar arkadas edinirsin ornek 2- arkadasin vardir elbet 2 3 tane onlarin arkadaslarinada yakin olmaya calis orn : facesi varsa faceden ekle ama bir araya geldikten sonra facede ya da baska paylasim sitelerinde fotosuna falan yorum atarsin arkadas cevren genisleer kisacasi

benimde arkadaşım yoktur. hep evdeyim ve pc başındayımdır. dışarda fazla bişey yok insanlar hanzo espri yapsan anlamaz anlatsan bilmez falan filan barzo çoktur yani evimde oturup film izlemek müzik dinlemek daha hoşuma gider. tabii benim öyle

en baştan rahat olabilmen lazım. burda bile "Bakın saçma sapan yorumlar yapacaksanız şimdiden söyleyeyim geri düğmesine basın" diyerek acaip gergin bi giriş yapmışsın

o gerginlikte sonra açıkcası inasanın bişi yazasıda kalmıor

Ben de aynı durumdayım. Hayattan bıktım. Birkaç arkadaşım olsa, yakın arkadaşım olsa, sevgilim olsa her şeyi yapardım. Ben her şeye razıyım kim neyi nasıl istiyorsa ona uyum sağlarım ama yine de hiçbir arkadaşım olmuyor. Konuşmak isteyen, bir önerisi, bir çözümü olan ulaşsın lütfen

seninle aynı durumdayım insanlar benimle konusmayı sevmiyor ve yakınlık kurmak istemiyor arayıp soran kimsem yok bu çok üzücü bir durum. galiba sorunu çözdüm insanara kenidini nasıl sunduğunla alakalı seni önemli biri olarak görmedikleri sürece seni ciddiye almazlar o yüzden ilk izlenimi iyi bırakman şart

Öncelikle yalnız olmak kötü bir şey değil ama sen anladığım kadarıyla daha sosyalleşmek isteyen kendini öyle daha rahat hisseden birisisn yaşın daha çok genç sosyalleşmek için kulüp etkinlikleri veya bir topluluk varsa okulda ona katılabilirsin olmadı sosyal sorumluluk projelerinde arkadaş edinebilirsin şu an aklıma bunlar geliyor iyi günler dilerim 🤗

Belkide akışına bırakmalısın. Çünki çok yorumlar oluyorki öyle giyin böyle giyin yok biraz samimi ol sosyal ol. Neden bir insan için bunları yapasınki. Seni kainat böyle yarattıysa yani yalnız yaptıysa demekki böyle lazımmış. Hayatı bence akışına bırak. Bırak senin peşinden koşsunlar

Muhtemelen kendini tanımamandan kaynaklanıyor. Yani önce kendi ilgi alanlarını tek başına keşfet. Daha sonra ortak ilgi alanın olduğu diğer insanları keşfet. (Örneğin hayranı olduğun bi müzik gurubu vardır konserine gidersin orada bir sürü kafa dengi insanla tanışırsın). Yani önce kendini keşfet.