Bence bu delilik değil aksine kimse yoksa en azından kendisiyle konuşan ve bizi yani kendimizi anlayan belkide tek biz varız. Bence bunu çoğumuz yapıyoruz fakat sorulduğunda söylemeye çekiniyoruz, halbuki bu çok doğal birşey.
Sizce?
Sizce?
Herkese Deli muamelesi yapmak hata olur. Ama nasıl, kimin için konuştuğun önemli. Kendini mi? tartıyorsun yoksa başkalarını mı?, yoksa zırvalıyor musun?
Ben kendimi hergün hesaba çekerim, konuşurum, kendimi eleştiririm. Başkalarını mukayese etmem kendimle. Mukayese edersem de sadece kendime "sen kimsin, yokluktan geldik varlığa gidiyoruz" derim. Nefsimi terbiye etmeye çalışırım.
Her vakit hesap vaktidir. Bazen o hesap gecelere dökülür, kandil sönene kadar, göz kapağı düşene kadar. Kendinle konuşmak, kendini eleştirmek iyidir. Kendini terbiye edersin şayet hataları ve doğruları ayırabilirsen.
O vakit kendini bilip konuşmak Delilik olmasa gerek
"Kendi adıma konuşuyorum"
Kendimi bildiğimden beri kendi kendime konuşur, kendimle dertleşir, kendime sorular sorup cevaplar hatta kendimle uzun soluklu tartışmalara bile girmişliğim vardır. Birazcık çatlak olabilirim.
"Kendi adıma konuşmuyorum"
Kendi kendine konuşan insanların daha zeki ve pratik zekası kuvvetli olduğu bilimsel bir gerçektir.
Eğer bu durum kişiyi ve çevresini rahatsız edecek durumda değilse, tedavi edilecek bir şey yoktur. (Yani bence yok)
Eğer bu durum hastalık konumundaysa, tedavi edilmesi gerekebilir.
Deli tabiri bence bu durumlarda olan kişilere ve psikolojik tedavi gören hastalara kullanılmaması gereken bir kavramdır. Bu maalesef toplumumuzda yer edinmiştir. Üzücü.
Ben kendi kendime oturup sunum yapıyorum, yatırımcılarla falan konuşuyorum vs. vs. delilik mi bilmiyorum ama bunu bırakamam zaten bırakmakta istemiyorum bu şekilde konuşmamı düzeltiyorum, İngilizce dilinde de konuşuyorum bazen bu da bana faydalı oluyordur diye düşünüyorum çünkü e-posta ve birkaç kişi haricinde İngilizce konuşarak pratik yapabileceğim pek insan yok çevremde, bence delilik değil ama öyleyse de olsun ya ne olacak 😅 ?
Başkaları seni anlamayı tercih etmiyor, haliyle sende konuşacak birini bulamıyorsun ve içindekileri kendi kendine anlatıyorsun. Bu delilik değil. Sadece seni dinleyen, anlayan birbileri olmadığı için olan durumdur. Dinlemek isteyen vardı da biz mi anlatmadık? Yok ki böyle yapıyoruz...
Cevap
18Cevap
Maske geldiğinden beri keyifle yolda yürürken yapıyorum delilik değil kendinle anlaşabilme benim açımdan 😂
Geceleri hep yapıyorum bunu. Delilik belki de ama umurumda değil.
İçinden konuşabilirsin ama dışa vurunca ilginç olabilir
Ben küçüklüğümden beri kendi kendime konuşuyorum,14 yil Kurtlar Vadisi izledim bir de üstüne. Polat Alemdar gibi yaşıyorum yıllardır... Plân, aksiyon, strateji, kacis, herşeyi öğrendim... Arkadaş çevrem de yok nasılsa... Böyle herşeyin üstesinden gelebiliyorum..
Kendinle konuşmak delilik değil tam tersine Zeki insanlar kendileriyle konuşur. Artık insanların ne mal olduğunu anlamıştır o yüzden kendinden başkasına muhtaç değildir.
Kendisiyle barışık kişiler yapar bunu. Benim de konuştuğum zamanlar olur.
Kendimi bir tek bn dinleyip anlıyorum çünkü, deliysem deliyim evet.
Bencede doğal bende yapıyorum sürekli
hayır değil neden öyle olsun ki
öyle olsalar bile sen değilsin canım
senin için imkansız :)
ben deli olduğumu düşünmüyorum
Deli değil asosyal insalar genelde konuşur
Yalnız kendimden biliyorum
Bazen seni daha iyi dinlicek birini bulamazsın
Kendini kandırma delisin ndkldld
Hayır deli değil gayet normal bir şey
Ben her gün kendi kendime konusuyorum
Yalnızlıktan olsa gerek
Bazıları hariç
Bu devirde normal
Cevap veren biri yoksa deli değildir;d
Hepsi yanlizliktan
Galiba bu benim
Yooo
Değil
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?