Dürüstlük ve patavatsızlık arasında bir çizgi olduğunu düşünüyorum. İnsanlar dürüstlük ile paravanlığı birbirine çok karıştırıyor. Dürüst insan nerede ne konuşacağını çok iyi bilir. Ona göre hareket eder. Patavatsız insan ise ne zaman ve nerede konuşacağını bilmez. Cahilliğin farklı bir evresidir.
patavatsız insan en son söyleyeceği şeyi en başta söyler. Bunu da düşünmeden söyler ve dürüstlük zanneder. Aynı zamanda patavatsız insan nerede ne konuşmasını bilmez ve dostuna uyarıda bile bulunurken kırıcı olarak yapar bunu.
Dürüstlük ise bambaşka bir şeydir. Dürüst insan yalan konuşmaz doğruyu söyler ama bunu nasıl söyleyeceğini de bilir. kırıcı konuşmaz. Kötü bir şey bile söyleyecek olsa bunu tatlı dille yapar.
Dürüstlük adı altında patavatsızca konuşan insanlar çok malesef çok karşılaşıyoruz hayatta! aradaki ince çizgiyi korumak gerektiğini birileri öğretmeli onalara... Dürüsttüm herzaman her harukarda... ama kırmadan dökmeden.🦀
Bence çoğu insan dürüstlük adı altinda patavatsızca davranıyor ve bunu da bilinçli yapıyor.. Maksatları kimseden laf yemeden laf değdirmek muhattaplarına.. Hiç sevmiyorum alttan alttan insanı yiyen ikiyüzlü sinsileri. Ben patavatsız bir insan olduğumu düşünmüyorum.. Bana sorulursa fikrimi söylüyorum
Dürüstlüm fakat patavatsız dürüst, yani şöyle aklımdakini çekinmeden söylüyorum bu sefer de dürüst olucam derken patavatsız oluyorum. Örneğin geçen günler arkadaşım bu elbise yakışmış mı diye foto attı, yani kanka kusura bakma ama sana yakışmamış dedim, 2 gün trip attı, ama napiyim yalan mı söyliyim :/
Ben dürüstüm bea patavatsız olamam utangaç biriyim gelse bile söleyemem hatta sevmediğim bi insana dahi öyle davranamam illede nazik olcam bişekilde kırmamak için çabalarım