Üslup sizin için önemli bir kavram mıdır? Konuşmalarınızda üslubunuza dikkat eder misiniz?

Yani şöyle ki, genel olarak alaycı bir üslup takınıyorum bu gibi ortamlarda, karşımdakini kırmamaya özen göstererek elbette, sadece konuya yönelik 🙄

Ama günlük hayatta, reel diyaloglarda fazlası ile dikkat ederim, gerek cümlelerime, gerek konuşurken ki vücut hareketlerime. Şahsen karşımda çocuk dahi olsa ellerim cebimde konuşmam en basitinden. Bu ve benzeri laubali tavırlar biraz öfkelendiriyor beni.

Önemli.


... İki arkadaş hararetle tartışıyormuş: Tartıştıkları konu, sigara içerken incil okunup okunmayacağı imiş. Sonuç alamayınca Papa`ya sormaya karar vermişler.
Papa `nın yanına gidip sırayla sorularını sormuşlar. Biri olumsuz cevap alırken diğeri, izin almayı başarmış.

izin alamayanın sorduğu soru :
- Papa hazretleri, incil okurken canım sigara içmek istiyor, içebilir miyim?
- Oğlum, incil okunurken Tanrı ile ilgilenmen lazım. O sırada dikkatinin dağılmaması lazım. O yuzden incil okurken sigara içilmez.

izin alanın sorduğu soru ise :
- Papa hazretleri, sigara içerken canım incil okumak istiyor ama sigara içiyorum diye incil'i elime alamıyorum, sizce okuyabilir miyim?
- Oğlum, her nerede ve ne koşulda olursan ol, incil okuma isteği duyarsan okuyabilirsin.
Kıssadan hisse :
1) Esas olan, aldığın cevap değil, sorduğun sorudur.
2) Beceri; almak istediğin yanıtı alabileceğin soruyu sorabilmektir.

Evet dikkat ederim. Üslup bir nevi kişinin aynasıdır. Sen ne isen, O onu söyler. Kalbinin, içinin yansımasıdır söylediğin sözler. Senin karakterini yansıtır.

Samimiyetini ele verir. Eylem ve sözlerinin tutarlılığını mukayese eder. Üslubun seni tasdik eder o vakit azizim.

Biz ne bilelim bu insan evladı doğru mu söylüyor. Söylediği söze nasıl itibar edeceğiz. İşte üslubu onu ele verecek.

Üslubumuz kimliğimizdir düsturundaki kimliğe, öfke anında canavarlaşan ve dahi öfke kontrolü asla olmayanların sarf ettiği çirkinlikler de dahil midir?