İçimdeki nefreti atamıyorum. Siz nasıl yapıyorsunuz?

Anlatsam roman olacak bir hikaye bu. Türlü türlü yalanlar, ihanetler. Geçen 4 sene. Çokça sevgi, ama bir o kadarda kabuk tutmayan sürekli kanayan bir yara. İnsanı düşündürüp uykularını kaçıran bir nefret bu. Atamıyorum. Söndüremiyorum, durduramıyorum. Düşünmek istemesem de en ufak bir nefes, yarım bir bakış, uçan bir kuş, yolda duran bir çöp. Anılar bu kadar kötü. Sen nasıl atarsın içinde ki bu nefreti?
Güncellemeler
+1 yıl
DipNot: Sevmiyorum sadece güçlü bir nefret ve kin.
İçimdeki nefreti atamıyorum. Siz nasıl yapıyorsunuz?
Cevapla