Günlük hayatımızda sakin, nazik ve uysal bir insanken tartışma esnasında, özellikle de hararetin yükselmesiyle birlikte kendimize yakışmayan tavırlarda bulunabiliyoruz. Hatta kendimizi tanıyamıyoruz bazen...
Ama önemli bir husus var ki, söylediklerimiz doğru bile olsa nezaketimizi koruyamadığımız an mağlup oluyoruz aslında fark etmeden.
O yüzden dilimize ve eylemlerimize özellikle tartışma esnasında daha da dikkat etmek zorundayız...Peki siz tartışma anında sakin kalıp nezaketinizi koruyabiliyor musunuz?
Tartışırken dahi nezaketinizi koruyabiliyor musunuz?
Bazı zamanlar bardak dolu oluyor.. Ve bunun üzerine küçük bir tartışma beni çileden çıkarabiliyor. Fevri bir adamım. En son söylenecek sözü en başta söylerim. Karşımdaki insanın bana sunmuş olduğu tahrik hükümlerini hiç'e saymak ve sakin kalmam bazen imkansız olabiliyor. Sonrası pişmanlık duymuş olsam da ve nitekim bunun yanlış olduğunu adım gibi bilsem de maalesef kontrol altında tutamıyorum.
Bu her zaman mümkün olmayabiliyor... Genelde sakinim... Saygıyı elden bırakmam... Lakin karşımdaki saygıyı, ciddiyeti, ölçüyü kaçırırsa küfür etmem ama sakinde olmayabiliyorum...
Özellikle ince ruhlu, kibar, nazik, saygılı, mütevazi, anlayışlı insanlara bayılıyorum...
Karşımdaki tartışmayı bilen yabani olmayan kendisini benim gibi ifade etmeye çalışan birisi var ise nezaketimi korurum. Yok hayır; medeniyet görmemiş, yabani biri ise nezaket göstermem.
Tartışmanın da bir adabı, üslubu vardır. Bu adaba dikkat edilmediği zaman karşıdakini ciddiye alamıyorum o zaman. Haddini bilmeyip hakaretvari tartışmalar beni gerçekten "çileden çıkarsa da" yutkunmak yolunu seçiyorum. Hiç huyum değildir karşıdakinin seviyesine düşmek.🌺
En güzelini tercih ediyorsunuz. Karşıdaki kişi nasıl davranırsa davransın, o kişinin seviyesine düşmemektir, aslolan🌸 Herkes kendisine yakışanı yapar sonuçta...
Nezakete ehemmiyet veren biriyim, öyle alelade küfür, argo, edepsiz kelimeler çıkmaz kolay kolay ağzımdan elhamdülillah. Ama elbette herkesin bir sabır sınırı vardır, o bend aşılırsa maalesef nahoş durumlar da olabiliyor.
Siz öyle davranırsınız, ben böyle davranırım, beriki bambaşka yaklaşır olaya... Allah, hâlden anlayana düşüşün.
Küfür etmek sesimi yükseltmek bunlar pek bana göre değil tartışırken ikisinide yapmam zaten kalp kirmamayada çalışırım.. Ama karşımdaki kişi saldırganlaşiyorsa (birde erkekse) küfür etmem sesimi yukseltmem ama sakinde olamam benim tam tersim birsey çıkıyor içimden😁
Bu konuda mütevazi olamayacağım, karşımdaki ben olsam benim gibi biriyle tartışmak isterdim sabaha kadar.. Tabii ki aynı idrak seviyesindeysek. Üslubu bozmadan gelişen her türlü tartışmaya açığım. Belki eksiklerimi görürüm, belki de karşımdakinin benliğindeki çatlakları kapatırım..
Küfür sevmem etmemde sesim yükseliyor hakaret ya da aşalayıcı kelime kullanıyorum farkında olmadan sonrada kalp kırmaya ne gerek vardı diye pişman oluyorum değişmiyorda bu huyum