İyilik yapma potansiyeli insanda doğuştan mı vardır yoksa sonradan mı kazanılır?

Her insan özünde iyidir; kötülük dahil olmamıştır doğduğunda benliğine.
Çünkü herkes gibi o da taşır bir kalp; her daim kırılmaya müsait halde.
Zamanla taşlaşır bazılarının, hissizleşir. Çevresindeki insanlar, yaşantısı, aniden gelişen olaylar, karakteristik özellikleri ve daha birçok faktör, kişinin düşünce yapısını değiştiriyor bu süreçte..
Kişi ya kendisi tercih ediyor yanlış olanı ya da buna mecbur bırakılıyor.
Özetle; sonradan iyi biri olunamıyor. Ya bastırılmış olan vicdani olgular benliğe tekrar kazandırılıyor ya da elde ne kaldıysa onunla devam ediliyor..

Doğuştan gelen birşey. Ruha iyi gelen şeyler iyilik yapmak birisine yardım etmek iyilikten huzur bulmak doğuştandır. Nitekim kuranda bahsedilen ruhumdan üfledim ayeti buna delalet eder. Iyiligin huzur verdigi krilian termal kameralarla ölçülmüş birşey. Kaldiki cocuklar kötülügü begenmezler de yapmazlarda. Ayni şekilde kötülük yapma istegide (nefs) te doğuştan gelmiştir. Ikisi arasındaki secimi insanlar zamanla benimser. Ve zamanla insan kötülüğe meyilli hale gelir. Kucuklukten kötülüğe meyilli olanlar ise ilerde dahada kötü oldukları belgesellerde tarih kayıtlarında geçer

Merhabalar,

Bir insana bana göre hiç bir özellik doğuştan bahşedilmez. Bu ailenin yapısı, toplumun özelliği ışığında kişinin kendisinde yavaş yavaş biçimlenir. Dikkat ederseniz olumsuz özellikleri taşıyan insanların genel olarak aile yapısı bozuk olanlardır. Ağaç yaşken eğilir. Çocuk yaşta bir bireye ne verirseniz aynısı alacaksınızdır. O yüzden iyiliğinden küçük yaşlardan kazanıldığını düşünüyorum. Bir insana ne verirsen, onu alırsın çünkü.

Bence her insanda cüzi miktarda bile olsa bulunur, onu açığa çıkaran da anne ve babalar bence