Hayır, sadece kavga ile tartışmayı ayırt etmek gerekir Tartışma, karşıdakinin duygu, düşünce ve görüşlerini değiştirmeyi veya yenilemeyi, karşıdakini etkilemeyi amaçlayan bir konuşma biçimidir. ... Dolayısıyla tartışmada savunulan bir düşünce (tez) ve karşı çıkılan bir düşünce (antitez) bulunur.
Kavga, kişilerin beyinleriarasındaki iletişimde yaşanan kopukluk, yanlış anlama, ters bir hareket gibi çok çeşitli nedenlerden patlak veren bir olaydır. Bir başka deyişle kavga, beyinler çatışmasıdır, çünkü herkesin beyni aynı yapıya sahip değildir ve zıtlıklar gündeme sık sık getirildiğinde kavgaya davetiye çıkar.
Genel olarak sıcağı sıcağına tartışmam. İnsanlar o yüksek tansiyonla ne dinliyor birbirini ne de ne dediğini fark ediyor. Aklı selim davranamıyor. O nedenle sakinleştikten sonra lisanı münasiple kendi fikirlerimi söylerim. Karşıdan da fikirlerini almaya çalışırım.
An lık olarak evet... Ancak sakinleştiğimiz zaman mutlaka bir çözüm isterim... Yoksa birikiyor, kalbime kötü düşünceler düşüyor... Ruhum hissizleşiyor... Çok sevdiğim zamanları hatırladığım an bunu mutlaka yaparım...
Fazla konuşup uzun uzun tartışmaktan, uzun uzun sorun çözmeye çalışmaktan hoşlanmıyorum. Bu süreç insanları da yıpratıyor zaten o yüzden en iyisi fazla uzatmadan kısa yoldan üzerini kapatıp tatlıya bağlamak olur