Uyumsuz hayal kurma bozukluğunu nasıl yene bilirim?

gerçekten insanı dış dünyadan koparan, onu yalnızlaştıran, asosyal ve çevresiyle uyumsuz birisi yapan, hayatta başarılı olmaya büyük bir engel oluşturan bir hastalık.

bu hastalıkla ders çalışabilmek ya da odaklanma gerektiren herhangi bir işte başarılı olmak, hemen hemen imkânsızdır. tuhaf bir depresyon halinde yaşıyorsunuz. örneğin; bir tarafta yarın çok önemli bir dersin sınavı var ama siz ders çalışamıyorsunuz, abuk sabuk hayaller kuruyorsunuz, kurguladığınız saçma sapan ortamlarda ve rollerde kendinizi hayal ediyorsunuz.

bu hastalık umumîyetle kendini sevmeyen, kendini değersiz gören, hayatından memnun olmayan asosyal insanlarda görülüyor. tabiî bu duruma istisna teşkil edecek örnekler de yok değil: sosyal insanlarda da görülüyor ama çok düşük oranlarda.

gerçek hayatta başarısız olan ya da hedeflediği kadar başarılı olamayan kişi maalesef ancak hayallerinde mutlu oluyor. hastalık, sanki gerçek hayatın zorluklarından bir nebze kaçıp kendinizi mutlu hissettiğiniz bir dünyaya sizi alıp götürüyor. zaten bu hastalıkla ilgili kilit nokta burası: hayatın gerçeklerinden kaçmak için mutlu olacağınız alternatif bir evren yaratıyorsunuz hayal dünyanızda. sonra da o evreni hayal kurarak sürekli şekilde genişletmeye devam ediyorsunuz. yıllar boyunca örüntülü şekilde aynı hayal dünyasını kurgulamak ve bunu devamlı genişletmek...

genellikle bu hastalıkta, insanlar kendilerini gerçek hayatta olduğundan daha önemli daha popüler biriymiş gibi hayâl ediyor. örneğin; kendinizi bir film yıldızı yahut çok önemli bir siyasetçi ya da çok ünlü bir futbolcu gibi hayal edebilirsiniz. hayaller genelde örüntülü ilerliyor. yani kurgulamış olduğunuz bir hayâl dünyanız var; hoşunuza giden, dikkatinizi çeken bir olay, durum, kişi, diyalog olduğunda hemen bunlarla ilgili hayal kuruyor ve bunları hayal dünyanızın içinde bir yere yerleştiriyorsunuz. dikkatinizi çeken bir olay da olabilir, kişi de olabilir, film sahnesi de olabilir. yeter ki bir şekilde ilginizi çeksin. hemen hayal dünyanızın içinde bir yere istem dışı biçimde yerleştiriyorsunuz.

hayâl kurmak, dakikalarca hattâ saatlerce sürebiliyor. hayal kurarken saçma sapan haraketler yapıyorsunuz. öyle ki kurguladığınız rolü oynarken kendi kendinize konuşuyor, gülüyor hattâ ağlayabiliyorsunuz.

lise 2. sınıftan beri bu lanet hastalık bende var. bu hastalık yüzünden, ne üniversite sınavında istediğim puanı aldım ne de istediğim bölümde okuyorum. yetmezmiş gibi 4 yıllık fakülteyi 6. yıla uzattım. çünkü odaklanamadığım için dersin başına oturamıyorum ya da ders çalışmaya başlasam da dikkatim çok çabuk dağılıyor.

en son çareyi doktora gitmekte buldum. tabiî doktora gitmeden önce, doktorla aramızda geçmesi muhtemel diyalog ile ilgili hemen hayal kurmaya başladım. doktor bana bunu der, ben ona şunu derim gibi. şimdi takıntı hapı -antidepresan- kullanıyorum. eğer bu hastalığa yakalandıysanız tavsiyem, bir dakika bile kaybetmeden hemen iyi bir hekime görünün.