İnsanlarla olan ilişkilerimizde veya alacağımız basit bir kararda, iyi ya da kötü olanı anlayabilmek uğruna biraz mantık yürütmek hepimizin yaptığı olağan eylemlerdir. Peki bu kararları alırken duygularımız baskın çıkar ve mantığı perdelerse ne olur? Sizin hiç duygularınız karar alma aşamasında mantığınızın önüne geçip onu devre dışı bıraktı mı?"Vazgeç" dedi zihin, "pes etme" diye fısıldadı yürek..
Bunu her zaman yapmaz. Her ne kadar kendi kararlarımı alabilecek iradede olsam da başkalarına danıştığım zamanlarda farklı sonuçlar çıkabiliyor. Hatta bu yüzden yanlış da olsa kendim yapıp, yanlış olduğunu; doğru ise de kendim yapıp gurur duymayı öğrenmeyi tercih ediyorum. Ancak istisnai durumlar da olabiliyor. Her şeyi bilmem mümkün değil, hayatımda değere sahip ve o konuda bilgisi olan; en önemlisi düşüncelerini beğendiğim insanlardan da fikir almışımdır zaman zaman. İşte bu tür durumlarda bunu yaşarım. Aksi halde yaşamam. Standarttır.
Hayata bakış ve verilen kararlarda mantık ve duyguyu insanların nasıl kullandığı, onların hayata bakışını özetlediği gibi, onların mutlu yahut mutsuz olduğunu da tayin edecek çok mühim bir detaydır.
Hayat içinde bazı kararlar var, duyguya yer yoktur, mantık ile hareket eder ve sonucunu da zaten tahmin edebilirsiniz. Bir ürün alırken, güvenilir yer ise en ucuzune yönelip bütçeyi korumak gibi.
Bazı kararlar vardır, mantığın yeri yoktur o durumlarda. Anne babaya itaat, Rab'ba hürmet, mühim değerlere saygı gibi. İnsan, kardeşine kıyabilir mi ne yaparsa yapsın? Allah kıydırmasın.
Öte yandan hayatın belki de en çetrefilli hususu vardır ki, mantık da duygu da gerektir. Dengeyi tutturamayan yanar da kül olur. O ise Od gibi yanmak değildir, biçare olmaktır bilakis. Bu durumlar aşk, sevgi, meslek seçimi yahut hayata bakış olarak kurulacak aile düzenleri gibi çok mühim durumlardır. Göze de hoş gelsin ister insan, gönle de. Mantığı da cezbetsin, duyguyu da. Ondan dolayı Allah mantıkla ve duyguyla alınacak kararlarda pişman etmesin kimseyi. İstisnalar elbet vardır, bir bakarsınız hatalı kararlar alınır ama sonra kişinin önüne gelen durumlar mükafat gibidir elhamdülillah.
Soru harika, iştirak da keyifliydi, Allah razı olsun.
3
4 Yorumla
Soran
+1 yıl
Teşekkür ederim güzel kardeşim. Bu değerli yorumu hazırlayıp, vakit ayırıp bizimle paylaştığın için.
İkisini dengeli müşterek kullanmak "duygusal mantık" en güzeli...
Sadece akılla, hareket ettiğimiz zaman da hata yapabiliriz... Yine sadece duygularla, hareket ettiğimiz zaman da hata yapabiliriz...
Duygularımıza, olumlu cepheden baktığımız zaman, bize çok iyi rehber ve yön verebilir. Sezgilerimizle, gelecek hedefler koyabileceğimiz gibi, yanlış kararlarında önüne geçebiliriz... Yine hayatımızı yaşanır kılan, bizi insan yapan duygularımızdır...
Tam tersi duygularımızın kontrolsüzlüğü, hayatımızı yaşanılmaz yapacaktır...
Mantığımız, aldığımız kararları sorgular ve bizi doğruyu bulmada yardımcı olur... Yerine göre de duygularımıza destek olur...
Örneğin evliliklerde; sadece "mantık evliliği" yapmak yanlış olduğu gibi, yine sadece "duygusal evlilik" lerde yanlıştır...
Bir yol eşiğine geldiğimde bana en çok kılavuzluk eden mantığım oluyor sanırım. Duygularımı kendime esir etmiyorum, nerede ne yapılması gerekiyorsa onu yapmaya çalışıyorum. Sürekli mantığımla da karar aldığımı söyleyemem, bazı zamanlar oluyor ki duygularım daha yoğun oluyor. Ama aldığım kararı az da olsa akıl süzgecinden geçirmek bana fayda sağlıyor. Bir de içimde büyük bir mekanizma var, o da vicdanım. Vicdanıma ağır gelen şeyin benim için hayırlı olmadığına karar vermem de gecikmiyor haliyle.
Biz duygu denince genelde ayrılıkla duyulan bir üzüntü, sinirlendiğimizde duyduğumuz öfke, arkadaşlarla eğlenirken attığımız kahkaha ya da içimizdeki sevgi gibi duyguları hatırlıyoruz. Hâlbuki duygularımız bunlardan öte, kararlarımıza yol gösteren rehberlerdir. Duygularımız olmadan amaçlarımızı, önceliklerimizi belirlememiz mümkün değildir.
Mantık ve duygular arasında denge kurmak çok zor. Duygular genelde anlık mutluluklar, sevinçler veriyor. Yaşattığı şeyler anlık ve geçici. Mantıkla hareket etmek bana daha doğru geliyor. Duygularımın mantığımı devre dışı bıraktığı zamanlar da olmuştur ama uzun zamandır aklıma yatmayan bir şeyi duygularıma esir etmedim.
Mantığım bu konuda çok gaddar. İçimde annem oturuyor diyebilirim öyle bir nasihatlar kurguluyorum ki bazen bunlara kendim bile şaşırıyorum. Duygularımda bundan dolayı fazla ses çıkartamıyor hatta sesini dinlemek için kulağımı uzatmam gerekiyor. Bazen ruhsuz gibi hissettirmesi da cabası. 🤷♀️
Çok nadirde olsa olduğu oluyor. Bazen kendimde bilinçli yapıyorum diyebilirim bırak mantığını bir kenara diyor içimdeki ses bu sefer duygularınla hareket et akışına bırak.. illa ki herseyde bi mantık aramana gerek yok iyiyse iyi kötüyse kötü duygularını sürekli ikinci planda tutman o anı yaşamana engel bile olabiliyor
Evet malesef bu hatayi cok yaptim eskiden.. bir kac yildir duygularimi kontrol etmeye yönetmeye calisiyorum. Saglikli bir sekilde düsünmeye calisiyorum. Cok duygusal oldugum icin mantiksal düsünüp ona göre davranmakta zorlaniyorum zaman zaman, cok ugrasiyorum yani bu konuda..
Duygular güçlü ise mantık devre dışı kalıyor. Birine aşık olurken dur bir mantıklı mı değil mi soralım demez hiç kimse aşık olursun, o kişi senin için en mantıksız kişi olsa bile, önemli olan duygularını hissetmekte kendine ne kadar izin vermen ve duygularının var oluşunu inkar etmemek. Bunu kabul ettikten sonra mantıklı düşünmeye başlarız ve kararlar alırız.
Duygusuz biri değilim ama duygularımın beni yönetmesine de izin vermem. Mantığım ağır basar çoğu zaman. Sadece o an iyi hissedebilmek için bütün hayatımı etkileyecek duygusal kararlar vermem.
Genellikle duygularımla hareket ederim. Bu yuzden çokça hata yaptığım oldu. Fakat mantığımı da büsbütün bırakmadım. Hatalarım oldu ama ders çıkarmasını bildim onemli olanda bu. İkinci bir hatayı tekrarlamadım. Her zaman dürüst oldum ama önce kendime. Bu yüzden de çok az yanıldım.
Oldu ve hala aklımla kalbim kavga ediyor. Ama her defasında galip gelen kalbim oluyor. Bu sadece aşk konuları için geçerli. Diğer konularda hep aklımı dinlerim 😊
Yaş ilerledikçe aslında mantığım duygularımı devre dışı bıraktı ama dediğin gibi insanlar ile ilişkilerde ve basit verilecek kararlarda mantığım daha ön planda..
benim duygularım ve mantığım sevişir genelde, ortak karar verirler. Duygularım mantığımla evrilir arada, arada da tam tersi. Hiç ikileme düşmeyiz karar alırken o yüzden.
Mantığım ile olan duygularım iş birliği içerisinde. Bunu yaptığını hatırlamıyorum. Sevdiklerime olan özenimin ise yine mantığıma dayandığını düşünüyorum