Haksızlık karşısında hiç bir zaman susmadım. Susmak istesem de bunu yapamam zaten. Ama herkes aynı sesi çıkarmadığı sürece seninki sadece bir fısıltı olarak kalıyor.
Haksızlık karşısında hep ses çıkardım. Ses çıkardım da, bazen ses çıkarmak yetmiyor. İnsanı da en çok bu üzüyor. Yetmiyor. Son yaşadığım olayda haksızlığa uğradığımı düşünüyorum, hakkımı arıyorum. Gel gör ki, hem fiziksel olarak hem de psikolojik olarak insanı çökertiyor bu durum. Uzun süredir yaşanılan bir haksızlık için sesimi çıkartıyorum, hakkımı arıyorum. Sonuç? Koca bir hiç...
"Haksızlık karşısında susan dilsiz şeytandır." Elimdeb geldiğince susmamak çalışırim. Ama malesef ki adaletin sadece kelimeden ibaret olduğu şu dünyada bazen sesini çıkarsan da susturuyorlar 🤷🏻♀️