Aynaya baktığımda değilde sadece çoğu zaman kendimle baş başa kaldığım vakitlerde iç hesaplaşma yapıyorum kendimle. Çok şeyin cevabını veremiyorum çoğu zaman. Ne kadar aciz bir kul, ne kadar günahkar olduğumu düşünüyorum çok vakit. Neden sevgimi göstermekte de bu kadar aciz olduğumu soruyorum kendime. Sadece aşk sevgili babında serzeniş de değil bu, annem olsun, ailem olsun neden bir şeylerin beni tuttuğunu anlamakta güçlük çekiyorum. Herkese an' ı yaşa diyorum da neden şimdiyi kaçıran ben'im bunu anlayamıyorum.
Aynada suretimi göremem gözlerimde kaybolur ruhuma inerim.. ruhum yokmuş gibi davrananlara inat onun yanına inerim de inatçı bana çekmiş kendini göstermez... boşlukta debelenir dururum... Bana bile küsmüş ruhum ne hali varsa görsün beni yaşamdan koparmasın da.