İnsanın kendiyle ve başardıklarıyla gurur duyması ve bunu dile getirmesi egoistlik midir?

Bir gün okulumuza ünlü bir otelin Ceo'su geldi. Yaşadıklarından, tecrübelerinden ve başardıklarından bahsetti. Ben bu kadını dinlerken asla onun üstünlük taslamaya çalıştığını, hava attığını veya egoist olduğunu düşünmedim.
O zamanlar yakın bir arkadaşım vardı. Kadını dinlediğim sırada sürekli bir şeyler söylerdi ve ben de ona dur derdim, susmasını isterdim. Böyle davranışları hep vardı. Sesli bir şekilde insanların dedikodusunu yapardı mesela. Birini dinlediğim zamanlarda ona dikkatimi vermemem, şimdi değil demem falan zoruna giderdi. Hatta size yemin ederim gözlerinin dolduğunu bile gördüm. Gerçi konumuz bu değil, biraz saptık konudan :D
Neyse işte ben bu Ceo'nun sözlerinden hiç rahatsızlık duymamıştım. Fakat bahsettiğim arkadaşım konferans salonunu terk etti. Ben de peşinden gittim tabii. Ne oldu diye sorduğumda bana: "Dinlemek istemiyorum, kadının tavırlarına sinir oldum, çok egoist" demişti. Buna anlam veremedim. Ben kadını ilham verici bulmuşken o egoist bulmuştu.
Sizce insanın kendiyle ve başardıklarıyla gurur duyması ve bunu dile getirmesi egoistlik midir?