Kendimi psikolojik olarak kötü hissediyorum. Nasıl iyi olurum?

Ben de sürekli git geldeyim ama hep böyle, bu aralar baya mutluyum mesela ama bu gün hissettim, geliyor gelmekte olan :")
Normalde çökünce fena çöküyordum yalnız kaldığım anda kopuyordum sonra yine mutlu olduğum tamam normalim artık dediğim zamanlarda yine eskiye dönmeyeyim diye uğraştım hatta ödüm koptu. Ama geçenlerde fark ettim de ikiside benim bir parçam. Yine çökücem, saçma sapan davranacağım sonra yine gereksiz mutlu olacağım. Ikisi de dönemler ve benim sürecimin bir parçası. Değiştirmek için uğrasmayacagim galiba (tabi bu dusunce surecim hep mutlu oldugum zamanda gerceklesti mutsuzken ne dusunurum bilmem (: )
Herneyse ama mesela aşırı salak olabiliryorum dipte olduğum zamanlarda, insan iliskileri cok zor oluyo kafamı kuma gömüp bekleyesim geliyor aekadaslarimla ailemle iliskilerimde zorluklar yasiyorum, daha cok sinirleniyorum vs. Seninki nasil bilmem.
Ama en önemlisi aklını sonsuz özgür bırak ve kendini gözlemle.
Benim bir defterim var okulda fasulye ektirrirler ya fen derslerinde sonra onunla ilgili gozlemlerini tek tek yazarsin kendimi öyle inceleyip yaziyorum.
Birde rüyalarını yazmak da çok iyi.
Belli bir süre tutarsan sana ait semboller olduğunu goruyorsun. Kafanda ne oluyor genelde inceleyebiliyorsun.
Onun dışında insanlarla sen de sorun yasiyorsan çare bir şeyleri kisisel algılamamak ve deger verdigin insanlar (gercekten artık senin icin bir seyler yapmis 700 yildir tanidigin insanlar ailem dediklerin) her zaman hakliymis gibi dusunmeye calismak:)
Bir de mutluyken bu yaptigimi yaparmiyim diye dusunmek. Bu da kotu kararlara karsi önlem.
Duygular her zaman daha karamsar, mantik hep daha iyimser. Çok zorlanıyorsan duygularını boş verip mantıklı davranabilirsin. Herşeyi saf 1-0 mantıkla düşünebilirsin. Akil böyle zamanlarda çok iyi arkadaş.
Onun dışında kendine kafanı çok yoeacak bir uğraş bulabilirsin.
Kendini kurcalamak için kendine fırsat verme. Bir şey ile ilgilen. Ne biliyim işin varsa deli gibi çalış ya da spor seviyorsan yorgunluktan sızana kadar spor yap (kendini yorgunluktan öldürüp başıma dert açma ama)
Bir sey bul işte kendini çok düşünme.
En öbemlisi kendinle barışmak bence.
Boks yaparken yumruk atamayacak kadar rakibine yakınsan sarılsın ve hamleye yer bırakmazsın. Kavga etme kafandakilerle, onları anla ve onlarla ak. Dalgalarmış gibi, suymuş gibi. Kafandaki duşunce çok kötü olabilir, ayıp olabilir, günah olabilir yokmuş gibi yapma, gör onu ve kendini de başkasını da o kötu şey için suçlamamaya çalış. Sadece nedenini anla ya da sal üstüne düşünme bile.
Yapabileceksen kafanin yeterince net olduğunu dusunursen sorunlarinin listesini yap bak bakalim ne dertlerin varmis. ( Bu liste olayi hep gecerli bir durum degil tabi bazen sorunu bulamayabilirsin de tabii bilemem, buluyorsan yaz. Bakkal ismaile gıcık oluyorum, donum yok, insanlar çok kötü vs. vs.)
Mutlu sarki dinle.
HER ŞEYİN DEVASİ MİZAH. Gülecek şeyler bul, kimik şeyler izle her gün kahkaha atmak için bir şey bul ödev yap bunu kendine. Kendi derdinle de dalga geç.
Yaşadıgını fark et.
Tam şu ana bak hayattasın, oh ne güzel nefes alıyorsun. Parmaklarını canın ne zaman isterse oynatabiliyosun, kanın ne güzel akıyor için de sıcacık kabul etsen de etmesen de için oksijen dolu valla. Bu hayata böcek olarak gelebilirdin, savaş ortadında doğabilirdin, hiç varolmayabilirdin ama kendi olduğun hayata doğdun, şansa bak. Bunlar için hiç birşey yapman gerekmdi, sana sadece verildi bunlar ve hala o hayat elinde. Bir hayatın var ve onunla herseyi yapabilirsin.

Son olarak ac internete bak dopamin, endorfin, serotonin, bi de tripomin mi ne sonuncuyu hatirlayamadim. Nasıl salgılanıyor bunlar. Onları salgılatan şeyleri yap
Somon filan ye işte. Sarıl bol bol. Kimse yoksa kendine sarıl be.

Ya da sadece psikolağa filan da gidebilirsin