Mümkünse kibar bir üslupla beni rahat bırakmalarını söylerim.. Düzeldikten sonra da uzak durmalarını isterim aynı şekilde.. Özetle, ne üzgün olduğumda ne de biraz olsun nefes aldığımı hissedebildiğimde, istiyorum yanımda olmalarını.. Beni tek üzen detaylar, kişilere aitti geçmiş yaşantımda. Yalandan söylenen "yanındayım, merak etme" sözlerine de karnım tok.. Çıkarı olmadan da kimsenin yanımda olmayacağını gayet iyi biliyorum. Kimseye güvenmiyorum, anlık üzüntümün sebebi karşımdaki insan olmasa bile..
Üstteki fotonun üzgünlükle bir alakasını çözemedim, niye kızın bacağını gösteriyorsun ki bize🙄
Üzgün olduğumda başka insanların yapacağı pek birşey yok, normal hallerine devam etmelerini beklerim, üzgün olmayan insanların mutluluğunu görmek kafamı dağıtmama yardımcı olabilir, ben de rahat bırakılmak ve çözüme kendi yolumla ulaşmak isterim
Eğer üzüntümü anlamayacak ve küçümseyecekse hiç gelmesin ve beni rahat bıraksın. Ama sessizce yanımda kalıp konuşmadan bana sarilacaksa gelsin ben sarılırken kendime gelir ve rahatlarim
bu kişiden kişiye göre degişir fakat bu bensem eger ve çok üzülmüşsem benis sevgisiyle ısıtacak anne-baba-arkadaş vb. kişiler gelmesidir çok felaket kızgınsam eger beni sakinleştirmeye çalışacak bir öpücük yeterli... ha unutuyordum yanımda yatmasınıda isterdim...
Oy oy kıza bak neye ağlıyor kim bilir, e benim de babam kont olsa sarayda yaşasam, sabah kahvaltısında neden Menemen yerine soğanlı Rus salatası var diye ağlarım yani.