İnsan mevsimler misali, bir durgun, bir şimşek çakar, bir rüzgar eser, bir günlük-güneşlik, bir buz keser... Değişik badireler atlar... Hayat, bir dizi imtihan...
Ömrün beş mevsimi var ; Aşk , hasret, yalnızlık, vuslat ve hüzün. Siz hangi mevsimdesiniz?
Tam olarak Hic birinde hissedemedim kendimi☺ Şu an bir Arayıştayim kendini bulma arayışında galiba kendini bulmak derken insan bir adım atar ve geri kalan hayatı ona göre şekillenirya işte tamda o adimimi bekliyorum ne zaman olucak bilmiyorum ama bir adım atıcam ve geleceğim ona göre şekillenecek hisediyorum😊 Bu evlilik okul iş veya başka birseyle olacak ama ne onu bilmiyorum oyüzden herseye hayırlısı dediğim bir Arayıştayim Şu an :))
Yalnızlık.. Her sene üşenmeden yaşadığım mevsimimdi. Bazı zamanlar çok sesli yalnızlıklar yaşayıp, onca gürültünün içinde kendimi tek gibi hissediyordum. Sonralarda, aslında hiç yalnız olmadığımı fark ettim. Rabbim bana herkesten öte yetermiş. Her seferinde kendini hatırlatmasından, ben sana çok yakınım diye hissettirmesinden biliyorum. 🌸 Anladım ki; Allah’ı tanımamak, onun huzurunda fazla vakit geçirmemek bizleri yalnızlık denen depresif hale çekiyor..
İlki hariç hepsinde genel anlamda bir anım var, hepsinde gezgin gibi dolaştım diyebilirim. Ama en çok uğradığım mevsim ise hüzün. Kalbim sebepsiz hüzünlere gebe. Bilmiyorum başkaları için hüzün ne anlama geliyor ama benim kalbimdeki hüzün benim hergün kendimde bir şeyleri keşfetmeme yardımcı oluyor. Bu hüzün bazen beni diyar diyar dolaştırıyor bazen de 'kendine gel bu sen değilsin' diye beni ayağa kaldırıyor..
İnsan kendi günahlarını, Allah’a karşı kusurlarını, ahiret günündeki hesabını düşünerek korkması ve hüzünlenmesi, onun imanının gücünü, şuurunu, dinçliğini gösterir...(Dünyalık hüzün hariç)