Kızlar, Psikolojik olarak bir sorunum olduğunu düşünmüyorum ama aileme de sormaya çekiniyorum. Buradan yardım edebilecek var mı?

Ben her ne kadar kendime fiziksel olarak zarar versem de kendimi öldürmek gibi bir düşüncem yok. İlgiyi üzerime çekmek gibi bir amacım da yok o yüzden beni yanlış anlamazsanız çok mutlu olurum. Ben ilk defa 3,5 yıl önce kendime zarar vermeye başladım 1 ay sonra falan da ailem öğrendi zaten. Bundan sonra ki bir yıl içersinde sınıfımdayken çok endişelendiğim bir zamanı hatırlıyorum. O gün tekrar kendime zarar verdim ve elimden çıkan kanı gördüğümde rahatladığımı hissettim. Bu olay iki gün sürdü benim dışımda şu ana kadar kimse öğrenmedi. Bu olaydan sonra bir kere de duvara yumruk atmaktan elimi kırdım. Onun üzerinden bir buçuk yıl kadar geçti. Bunlar tabii ki çok ciddi şeyler değil ama yine de anlatmak istedim.
Asıl konu ise geçtiğimiz hafta tekrar kendime zarar vermeye başlamam öncesinde makas kullanarak yapıyordum ama bu sefer jilet kulandım. Bu tüy almak için olanlardan (fikre kapılmamanız açısında yeni açılmış bir taneydi ona rağmen iyice yıkamıştım) kullandım. Ne zaman bir jilet görsem o garip his beni zorluyordu bende bu sefer dayanamayıp o hissi dindirmek için kolumu birkaç kez kestim. Pişman mısın, diye sorarsanız hayır değilim. Zaten çok derin de değil. Her neyse ben jiletin kolumu kesersen verdiği yanma hissini açıkçası seviyorum bile diyebilirim ama mazoşistlik tarzı bir sevmek değil sadece o anlık keskin yanma hissi endişelerimi rahatlatıyor gibi hissediyorum. Hanımlar sizce bu garip mi? Ben kendince garip bulmuyorum ama artık bu soruyu sormalıymışım gibi hissettim.
Kızlar, Psikolojik olarak bir sorunum olduğunu düşünmüyorum ama aileme de sormaya çekiniyorum. Buradan yardım edebilecek var mı?
Cevapla