
- Kişisel özelliklerinizden ya da gorunumuzden dolayı dislandiniz mi?
- Zorbalığa maruz kalanlar nasıl üstesinden gelebilir?

İnsanların içerisinde yaşayıp da zorbalığa maruz kalmamak ne mümkün.
Hele ki erkek egemen bir toplumda bayan olmak daha da zor.
Zorbalığa karşı ne yapılmalı?
Öncelikle içi dolu bir akıl lazım...
Zorbalık kişiyi narsizme de iter, şiddete de iter...
Doğru yöne meyletmek için de farkındalık gerekir.
Kişi kendini tanıyorsa ve kusurlarını kabul edebiliyorsa, gerçek olanı, gerçek olmayandan ayırt edebiliyorsa, saygı görmenin, sevgi görmenin, yapmacık sevgilerin, samimiyetsizliğin de farkındaysa, üstünlüğü alçaklığı mesleğe ya da tipe, para bindirmemişse...
Sözü çok uzatmayayım...
1. Kendini bil
2. Kendini sev
3. Hayatında bir amacın, izlediğin bir yol olsun
4. Arkanı güvenini boşa çıkarmayacak bir yere yaslan...
Bu söylediklerimi yapmak istemiyorsan, içinde birşeyler eksik kalmışsa, demek ki arkanı şeytana yasladığın yerde bir boşluk var...
Elbise güvelenir, para batar, mahsulü bir alev yok eder...
Garantisi olan neyse oraya yaslan...
Garantisi olana yaslanmak seni tatmin etmiyorsa, hayat sen dersini alana kadar sana aynı şeyleri defalarca yaşatır ancak ömrün dersini almaya yeter mi orasını bilmem.
Dışlanmak benim bu hayatta kırmızı çizgim olmuştur her zaman kimsenin kimseyi dışlamaya ne hakkı ne de haddi vardır ama dışlandığımda sakinleşmem zaman alır ve çok sinirlenirim. Neden odaklı anlam bulmaya çözmeye çalışırım anlam veremiyorsam yapacak bir şey yok yani napim...
Aslında detaylı bakacak olursak dışlandım ama sonucunda bu dışlayanlar özür dilemek zorunda kaldı. Tercihlerimin ne denli doğru olduğunu göstermeseydim aynı şeyler olacaktı tabii ki ama olayın özünü ergenlikle alakalı olduğu düşünülünce normal karşılamaktayım.
Kaldım, insanın psikolojisi üzerinde çok büyük etkileri oluyor. Özgüven sorunu oluşuyor öncelikle, denilen bir şeyi kendi üzerine alıyorsun, kendinden tiksiniyorsun, nefret ediyorsun sonra kendinden nefret etmeni sağladıkları için onlardan da nefret ediyorsun. Asla mutlu olamayacaksın gibi hissediyorsun, yanında kimse yok yalnızsın. Anlamaları bekliyorsun, anlamıyorlar. Onlara istediklerini veriyorsun, mutluymuşsun gibi. Bağırıyorsun duymuyorlar. Bir gün her şey değişiyor, sen değişiyorsun. Terazinin dengesi değişiyor. Eski günleri zihninden silmeye çalışıyorsun, hatırlamamaya çalışıyorsun. Zamanla üstünü örtüyorsun ama geçmiyor. Hala kendini eskisi gibi görüp bir iltifatta bile bir kötülük seziyorsun.
Cevap
21Cevap
Evet çok dışlandım. Genelde karakter özelliklerimden dolayı. insanlardan daha farklı düşünüyorum bu yüzden pek arkadaşım yok. Ve görünümümde dolayı bu site de dalga geçiyorlar veya hakaret ediyorlar. Ama boş veriyorum
Liseye ilk başladığım yıllarda üst sınıflardan bir kesimden maruz kalmıştım. Okulunda, idareninde büyük bir hatası vardı o dönemde olanlara.
Zorbalık bana kalırsa günümüzde ancak okullarda merhamet'e ilişkin eğitim ve öfke kontrolleri eğitimi sayesinde temelden çözülür. Kaldı ki bunun en maruz kalındığı dönem bireyin okul yıllarıdır.
Akran zorbalığı en sevdiğim (!) İlkokulda bahçede koşturmak yerine börtü böcekle sohbet ettiğim için akranlarım tabii ki benimle alay etmeyi bir görev bildiler, sözlü tacizlere karşılık vermemekle birlikte beni itmek isteyen bir çocuğun kolunu ısırıp suratına bir tokat geçirdiğim gün bana bulaşmamaları gerektiğini anladılar. Sonradan arkadaş bile olduk.
İlkokul öğretmenim ağır manyaktı , o dönemde tüm sınıf zorbalık yaşadık.
bireysel olarak da ortaokul 7-8. Sınıfta ciddi dışlanmaya maruz kaldım. Bunun sebebi de ; Mazlumun yanında durmamdı, onlar kalabalıktı ben tek kişi kafa tuttum tüm sınıfa. Ben yaptığımın doğruluğuna inanıyorum ancak Öz güvenimi kazanmam çok zor oldu
En son bu tarz bir dışlanmışlığa üniversiteye hazırlık dönemimde rastladım. Farklılıklar her zaman dışlanmaya müsaittir.
Hayır, bunu yapabilecek insanada tepki bile vermem. Bak kapı şurada...
Hayatımın her anında zorbalığa maruz kaldım, kalmaya da devam ediyorum. Üstesinden gelmenin en etkili yolu, söylenenlere ve yapılanlara kulak asmamaktır
Ne demek nasıl üstesinden gelir ,,, bu dediğin şekilde ise kişi cekilmiyordur kiskaniliyordur mutlu olmalı,,, şahsen ben olsam ,,,,,, haklisiniz hayallerinizde imzam var der gülerim zerre takmam...
Düşe kalka insan öğrenir yürümeyi.
Bugun kimseyi s. klemiyorsam sebebi geçmişte s. ktikleri içindirdi.
Argolar için kusura bakma. Bazı şeyler başka türlü açıklanamıyor.
Orta okulda hastayken kiloluydum biraz... ama ugraşan çocuk mezun olunca yürümüştü bana hepside maymun gibiydi hala öyleler djgjbb
Psikolojik olarak evet çok okulda işte toplumda.
Hele bazı hocalar çok gıcıktı bana erkek olanlar kadınlar severdi ama :D
Kalmışımdır muhakkak. Özellikle çoğunluğun hareket ettiği gibi hareket etmezsen ya da düşündüğü gibi düşünmezsen böyle şeylere maruz kalabiliyorsun.
Dışlandim fakat bunu zorbalik olarak görmüyorum. Ben de böyle olmasinin daha iyi olduğunu anladim bir zaman sonra
Hayır olmadı. Sadece lisenin bir döneminde derslere çok asıldığım için beni dışlamışlardı.
Evet, kaldım. İlkokul zamanlarımı zindana çeviren, beni okuldan soğutan biri vardı.
Öyle aşırı derecede kalmadım.. Ama kaldığım zamanlar oldu... Umursamadım oldu bitti...
Evet tabi ki de maruz kaldım. Zorbalığa kalanlar da zorbalaşıcak yoksa olmuyor
Zorbalık diyemem ama okulda daha doğrusu lisede sert eleştirilere maruz kaldığım oldu.
Nedeni davranış ve tutumlarımdı.
Lisede birinci sınıftayken dışlandım. Çözüm yoktu sadece direndim.
4. sınıfta öğretmenim yazı yazamıyorum diye elimde sopa kırardı tokatlardı beni
Fiziksel engelliyim birde
Çocukken sürekli taşındığımız için sınıfa sonradan dahil olan hep ben oluyordum ve dışlanıyordum
Kaldım aynı şekilde karşılık verince çok sevilen biri oldum zamanla.
Tipsizlik yüzünden dışlandım evet.
Zorbalık kimse yapamaz izin vermem o yüzden hayır
Küçük yaşlarda çok fazla
Kaldım şeyim küçükmüş
Hayır.
Aaa şimdi aklıma geldi evet oldu ama umrumda olmadı pek😊
Kalmadım
Hayır
lisede kaldım
Kalmadım
Kaldım.
Kalmadım 🤷♀️
Kalmadım
Ne gibi misal?
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?