Günaydın günaydın günaydın 😃😃😃 Yaşarız, başımıza iyi kötü şeyler gelir. Bazen olanlara karşı susar bazen söylemek istediklerimizi söyleriz. E söyledik de bitti mi ki? Yoo🥴🥴 Bunun bir de sen söyledin de oldu tarzında karşılığı oluyor. Söylediklerimizden sorumlu tutuluyoruz da peki ya sustuklarımız? Ortalık karıştı yine🥴😂E demem şu ki sadece söylediklerimizden mi sorumluyuz? Sustuklarımız ne olacak peki?
Yaptıklarımızdan ve yazdıklarımızdan birinci derecede, söylediklerimizden ciddi düzeyde sorumluyuz. Söylemediklerimiz ise bizimle vicdanımız arasında bir sorumluluk alanı teşkil eder ve bir müddet keşkeli cümleler kullanırız bazen kendi kendimizde konuşurken, bazen de konu / olay üzerinde çevremizdekilerle sohbet ederken.
Bildiğiniz bir husus var ise ve bunu zamanında söylemeniz sizin için yasal yükümlülük ise bu adli bir konu olur. Aksi takdirde vicdanınıza kalmış. Unutmayın ki kişinin vicdanı en büyük muhasebelerin yapıldığı, en ağır davaların görüldüğü büyük bir mahkemedir 🧐
İnsan söylediklerinden, yaptıklarından ve yazdıklarından sorumluymuş. Mesela düşündüğün şeyler kötü şeyler olsa bile onu icraate geçirmedikçe günah yazılmazmış, ki bu da Allah'ın merhametinin ne kadar yüce olduğunun bir göstergesi bence.
Çünkü ben olsam düşüncenin de kötülüğünü affetmem. Bir çok insan da öyle değil midir?
Fakat eğer ortada bir mazlum varsa, ve insanlar buna göre göre susuyorsa, o zaman sustuklarımızdan da sorumluyuz. Tıpkı Uygurlara, Yemenlilere sustuğumuz gibi... Tıpkı yolda tartaklanan kadın ve çocuklara sustuğumuz gibi... Tıpkı adalet kapılarında haksızlığa uğrayanlar gibi... Sustukça sıra bize de geliyor aslında..
Her suskunluk bir iç kanamadır insan hayatında ve ilişkilerde..
Bazen susmak, kayıtsız kalmakta büyük sorumluluklar altına sokar insanı. Bir zulm vs haksızlık karşısında susmak, bana kalırsa bir kabulleniş ve korkaklıktır. Bir mazluma şiddet karşısında susmak şiddet yapan kadar zan altında bırakır insanı.. Bir kadına zulm eden komşusunu uyarmayan, kapalı kapılar ardında ki o patırtıya susan aynıdır benim için.. Bir istismar karşısında susmak bir felakettir.
Susmak bazen bir insanlık ayıbı ve zulme ortak olmaktır.
Genelde sadece söylediklerinden sorumludur. Çünkü her doğru her yerde söylenmez onun için bilinçaltı yönlendirmesiyle de olsa konuşacakken sustugumuz zamanlar da çok olur. Asıl konu nerde ne zaman ne söyleyeceğini iyi bilmektir. Nerde ne zaman susacagini bilmek değil. Bir söz var: Söz senin esirindir, ağzından çıktıktan sonra sen onun esiri olursun. Durumu anlatan güzel bir söz.
Söyledikleri ve yaptıklarından sorumludur.. hatta nefsi ile savaşıyorsa kötü düşünceleri kovmak için de çaba sarfeder.. iyi insan olmak beyinde başlar çünkü.. güzel düşünce yüze yansır, insan nurlanır👍
Haklısınız efenim ama şu da var "söz gümüş ise sükut altındır" Bununla birlikte asıl olan, doğru zamanda, doğru yerde, doğru kelimeleri söyleyebilmek veya susmak Ve bu maharettir.