Benim boşverişlerim çok kısa sürüyor. Şu an boşveririm, akşamına tekrar o konunun üzerine kafa yormaya başlarım. Zihnim, boşverişlere müsaade etmiyor. O da yetmiyormuş gibi her şeyi en ince ayrıntısına kadar irdeletiyor.
Hayat genel anlamda bir boşvermişliktir. Burada insanın karakterini dahi analiz edebilirsiniz. Ruh halini anlayabilir ve aslında hayatında ki sorunun o olmadığını da anlayabilirsiniz.
Ben genellikle anlaşılamadığım zamanlar da boşveririm ve uğraşmam.
Hayatımın neredeyse her döneminde benimle beraber olmuştur bu dengesizlik, dümdüz ve tek çizgide yürümek mümkün olmuyor, şu anda da bir boşvermişlik var mesela :)
3 yıl önce bir konuda bosverdim. Kolay kolay salmam her zaman sağlam ve emin adımlar atarım ama bu büyük yüktü benim için değil ama sorumluluğumda olan insan için bunu yapmak boynumun borcuydu..
Pandeminin en yogun oldugu donemde 15 gun evde kaldim o donem, tv, telefon, kitap, yazma , isle ilgili her seye mola verdim, bekleme donemiydi benim icin.
Dağıttığım iki senemdeyim. Çok iyi yaptığım şeyler vardı, birçok şeyi mahvedeceğini bildiğim halde bıraktım hepsini. Sanırım vasıfsız biri olmaya başladım, bir an önce kendimi toparlamalıyım ama psikolojik olarak hala buna hazır hissetmiyorum.
Elinden geleni yaptıktan sonra kalanı boşvermektir işte bizim sıkıntı olarak gördüğümüz şeyler boşveremediklerimizdir Bize sıkıntı yaratan şeyler boşveremeyip elimizden gelenede engel koymak