Kolay kolay küsmem, küstüysem de kırılmışım demektir. Kırıldığım yerde de ilk adımı asla ben atmam, karşı taraf zaten bana değer veriyorsa gönül almayı bilir. Karşı taraf adım atma konusunda da beceriksizse bir zahmet kaybettiğine doymasın der geçerim.
Kimseyle ağız kavgam olmadı ama içten içe buğz ettiğim kişiler var. Ayağımı kaydıran, kuyumu kazan. Ben haklı olduğumu düşündüğüm için ve hakkımı helal etmeye de niyetli olmadığım için ilk adımı atmam, oda atmasın. Atsa da kabul edeceğimi sanmıyorum, bende derin yaralar bıraktı. Kolay kolay kimse için hakkımı helal etmiyorum demem. Kinci değilimdir ama canım çok yanarsa, bende travma olursa bana yapılanlar affetmem, kavga etmem ama içten içe affetmem. Allah'a havale ederim.🌺
Küstüğüm değil de görüşmeyi kestiğim insanlar var. Durduk yere hayatından insan çıkaran biri değilim. Elbette ki bana zarar veriyordur. Çok değer verdiğim ve aramızın açıldığı bir insan olsaydı, konuya göre değişmekle beraber ilk adımı atardım sanırım. Dostluk, sevgi gibi kavramlar ender bulunan şeyler ve gururdan daha önemli diye düşünüyorum.
Ben adım atarken zorlanırım. Kırıldığım zaman üzgün oluyorum ve çekiniyorum. Ben kimseyi üzmek istemem ve kırmak da istemem. Buna gayret ederim ama bazı insanlar böyle yapmıyor. Eğer haklı ben isem karşımdaki kişiden çaba beklerim. Ben sucluysam elimden geleni yaparım olmuyorsa nasip derim.
Küsmekten ve küs kalmaktan korkarım ben, birine birşey söylemeden önce çok düşünürüm kırmamak için, hayatımda küstüğüm darıldığım insanlar çok az olmuştur, bazen istemeden bizi bu duruma getirecek şeyler oluyor. Küs olduğum diyemiyeceğim ama uzak kaldığım konuşamadığım, konuşmaktan çekindiğim birisi var. Keşke cesaretimi atlatıp ben gitsem barışmaya.
Mutluyum ki, kimseye küs değilim. Küs değilim çünkü, dostlarımı seçiyor ve kimden ne bekleyip, ne beklememem gerektiğini biliyorum.
Zamanında gönül kırgınlığım olan insanları bulup, tekrar baktım kendilerine;"Gönlümde bu denli büyük bir hüzne değiyor mu?"diye. Herkes kendi hayatını yaşıyor ve yüreğimizde ne taşıyacağımıza bizler karar veririz. Ben ölüleri taşımıyorum zira akışkan ve an'da olmak gerek..
En yakınım dediğim, gözüm. kapali her şeyimi anlattığım ailemden çok güvendiğim arkadaşım akrabamdan hoslandigimi da biliyordu. Yaymadigi kimse kalmadı, beni mahvetti. İlkten ne kadar yaptiklarina rağmen ozlesem de şu an nefret bile etmiyorum. Çünkü ona karşı hiçbir duygu beslemek istemiyorum hiçbir şeyi hak etmiyor. Eğer bu kadar ciddi bir konu yüzünden küsmessek ilk adımı atmaktan cekinmem çünkü gönül almayı seven biriyim
Küsüp kavga ettiğim biriyle bu kız erkek olsun hiç fark etmez bir daha asla konuşmam kolay kolay küsüp kavga etmem konuşarak sorunları çözerim. Eğer olay küsüp kavga etmeye geldiyse ortada bana yapılan bir yanlış vardır ve o kişinin o saatten sonra benim hayatımda yeri yoktur. Çok kişiyi hayatımdan çıkardım inan şu an iyi ki diyorum ama bu küsme olayı kişiden kişiye karakterine ve konuya göre değişiklik gösteren bir durum aranızda ne olduğunu bilmemiz gerek
Öncelikle kırgınlığın sebebi önemli eğer ben kırmışsam karşımdaki insanı ve küslük benden dolayı gerçekşemişse düşünüp gurur yapmam ilk adımı atarım sonuçta değer verdiğimiz insanlara küseriz ve üzerlerinde hakkımız var gönül kırmayı biz insanlar olarak çok basite almamalıyız helalşeşmek için çok geç olabilir çünkü ölüm var ben sevdiklerimin hep gönlünü aldım
Bu yasıma kadar küstün mü diye sorsan , uzun uzun düşünürüm.. Genelde kimseye küs kalamam,çoğu zamanda ilk adımı atarım çünkü gerek duymam küs kalmaya.. Çok iyi tanıdığım ve sevdiğim kişiler için geçerli tabi bu😄 Nazlanmalarını seyretmek hoşuma gider ve o nedenle kaprislerini çekerim Ama kırılmayayım be arkadasım🥺hani boğazında düğüm olur yutkunursun , inmez bir türlü ve acıtır canını, işte o acıyı hissettiğim zaman iyi olmaz
Evet var. Barışmak için haksız olan taraf adım atmalı çünkü haksız olduğunu bildiğim halde adım atan ben olursam karşımda ki kişi hatasının farkına varıp barışmak istemez. Zaten barışmak isteyen gelip barışır, hatasını kabul edip ama barışmayıp öylece duruyorsa bana değer vermediğini anlamış olurum. Ben haksızsam zaten dayanamayıp barışmak için adım atarım ama onun dışında inat biriyim haksız ise adım atmam ben.
Kabahatli olan karşı taraf ise adım atan ben olmam. Hem suçlu olup hem de gurur yapıp bir özür bile dilemeyen insanlara ayar oluyorum. Kendi kabahatimin biraz olsun olduğunun farkındaysam gider özür dilerim bu insanı zayıf göstermez bilakis yüceltir bence
Küslük mü dargınlık mı kırgınlık mı tam bilmiyorum ama görüşmeyi kestiğim insanlar var. Bir daha yüzlerine dahi bakmak istemiyorum o derece kırıp döktüler. İlk adımları vakti zamanında attığım için artık dizlerimde derman kalmadı. Kimse kusuruma bakmasın ya da baksın fark etmiyor, artık ilk adımı atmam. Bir de bilerek veya bilmeyerek kırıp dökenler var. Onlarla ne yapacağım hiç bilmiyorum. Çünkü sadece ben durumun farkındayım galiba.
Hatalı olan adım atarsa daha iyi olur ama her iki tarafta iyi niyetliyse ve birbirine karşı sevgi doluysa, ufak şeyleri de gurur yapmamak lazım, adım atılabilir her iki taraftan da, hatta bazen bir gülümseme bile yeterli olabiliyor.
Hatalı taraf kimse o tabiki. Haklı kişi benken sanki haksız mışım gibi beni yok sayan birinin ayağına gidip de özür dilemem. He o ilk adımı atıp özür dilerse ben de küsmemize neden olan durumda sert çıkıştıysam ikinci özrü de ben dilerim o ayrı.
küstüğüm, darıldığım insana az kırılmışımdır zamanla geçer. eğer gerçekten kırıldıysam direkt hayatımdan çıkarırım küslük ile vakit kaybetmeye gerek yok.. kötü insanları hayatimda tutarak kendime kötülük etme devrini kapattim :d
Ben atmadım. O atmadı. Kalbim hep acı çekti. O çekti mi bilmiyorum ama ben hala onu seviyorum. Ama bu öyle şehvet sevgisi değil. Abi kardeş sevgisi. Kardeşlik bağı. Gurur ve önyargı iki iğrenç duygu bizi bitirdi. 5 yıl olmasına rağmen hala üzülürüm. Seviyorsan konuş arkadaşım. Ben aptallık ettim sen etme. Belki karşıdaki kişi değmez buna bilmiyorum.
Bende aynı durumu yaşadım ve o çok sevdiğim abimin babamın vefatından bile haberi yok belki. Bir kez yeltendim onda da eski kıymetim kalmamış anladım geri çekildim
Haksız olan adım atmalı, hatasını anlayan kişi adım atmalı karşıdaki de evet öyle olmuş olabilir ama ben de çok tepki verdim vs (tabi tepki verdiyse) demeli ki tartışma tekrardan uzamasın.
bir yere kadar hep ben adım atıyordum. Kırsam da kırılmış olsam da Fakat farkettim ki ben adım atmadığım zaman insanlar kendi çabalarıyla gelmiyorlardı bana. Ben de artık hiçbir şekilde çabalamıyorum. Çünkü gördüm ki bir şeyler hep benim çabamla ve adım atmamla oluyormuş
Küstüğüm değil de anlaşmalı uzak durduğum birileri var diyelim. Üzücü bir durum, ancak en doğrusu bu...
2
0 Yorumla
Gizli Üye
(25-29)
+1 yıl
Küs olduğum birisi yok fakat olsaydı eğer haksızsam adım atmaktan kaçınmszdım. Eğer haklıysam karşı taraf adım atana kadar küslüğümü korurum. Haklı olduğum halde adım atmak beni karşı tarafın gözünde yalnızca değersiz yapar.
uzun süre konuşmadığım birinin bende değeri olmadığı için konuşmuyorumdur ben sadece değer verdiklerime küserim gönüllerini almak için uğraşırım ama karşı taraf naz konusunu abartıyorsa daha da uğraşmam