Kocaman bir kısır döngünün içindeyim ve tahammül eşiğim aşıldı artık.Bu boşluk hissinden nasıl kurtulucam?

Bugüne kadar didindim, dirayet gösterdim ama artık katlanamıyorum.hiçbir şeyin yolunda gittiği yok.Üniversitede okuyorum ama içimden gitmek gelmiyor, ders çalışmaya karşı kayıtsızım.Hayallerim belli belirsiz ama kesin olan şey okuduğüm bölümle ilgili olmadığı.Kafamda yapmak istediğim tonla şey var ama kaldıramıyorum olmuyo kotaramıyorum.Yapayalnızım kalabalıklar arasından süzülüyorum pink floyd eşliğinde.Her şeye geç kaldım.Yetersizlik ve değersizliğin inşa ettiği bir kuyu var ben hiç kafamı çıkarip da bakamadım aydınlığa.Düşünmek düşünceyi ve yeni çıkmazları getiriyor.Hırslarım bir an olsun elini üzerimden çekmiyor, ensemde pişırmeye çalıştığı bozanın taşan köpüğü zihin karmaşama nacizane bir katkı sağlamakta.Yol gösterici bir rehber ya da beni ayakta tutmaya sevk edecek efsunlu ışıltılı bir yöntem var mı?
Kocaman bir kısır döngünün içindeyim ve tahammül eşiğim aşıldı artık.Bu boşluk hissinden nasıl kurtulucam?
Cevapla