Birçok aktiviteyle içimdeki boşluğu dolduramaya çalıştım. Ancak evde veya odanızda tek kaldığınızda o boşluk yine gelip sizi rahatsız ediyor. 7 yıldır epilepsi hastasıyım ve kafamda çok sorular oluştu. İçimdeki bu boşluğu baktım ki dünyadaki hiçbir aktivite dolduramıyor. Hastalığımdan kaynaklı geçirdiğim nöbetlerin, yorgunlukların, umutsuzlukları hiçbir şey dolduramıyor. Sonra hiçbir şey bilmeden sadece okuduğum küçük bir yazıdan kaynaklı namaza başladım ve bana o kadar iyi geldi ki yani o hissi tarif etmem gerçekten mümkün değil. Ama kendime geldim diyebilirim. Sonrasında diğer görüşleri ve dinleri de araştırdım çünkü evet aileden gelen bir Müslümanlık vardı ama bir acaba diye sorular sürekli aklıma geliyordu. Ne diğer görüşler ne de diğer dinler beni tatmin etmedi ve o boşluğu durduramadılar. Bu arada hala namazın ne olduğunu bilmeden namaz kılıyorum çünkü namazda bilmediğim bir şey beni iyi hissettiriyor. Sonra dedim ki bilmediğim bir şey beni bu kadar iyi hissettiriyorsa bilsem daha ne kadar iyi hissederim acaba diye ciddi ciddi İslamı araştırmaya başladım ve artık içimdeki o boşluktan eser yok. Arada hastalığımdan dolayı düşüşlerim oluyor ama eskisine göre umutsuz değilim ve daha kolay ayağa kalkıyorum. Bana güç verdi diyebilirim. Doğru olanı ve içimdeki boşluğu dolduracak olanı bulmuştum İslamla.
Şu an tamda bu durumdayım. Sanki zaman durdu. Duygusallığım tavan yapmış durumda bir çare var ama o çare olmuyor ince ince işliyor kalbime bir şey ne acıya benziyor ne de ateşe bir garibim Ben kendimi hiç böyle hissetmedim en kötü zamanımda bile böyle hissetmedim kendimi evde bir dünya ilaç var hepside bir birinden ağır İçsem mi diye bakınıyorum Yani yaşayabileceğim her şeyi yaşadım iyi ve kötü Yaşayabileceğim başka bir şey kalmadı Zaten ölümü düşünen insanların tümüde her şeyi yaşayıp hayattan bıkmalarıymış
İnsanın içindeki boşluğu bazen yalnızlık doldurur , bazende o boşluğu duygular bastırır , yani aslında bir boşluk yoktur sadece insanın bazen kendi duygularına yenik duşmesi o hissi verir en iyisi gücenecek bir dostla dertleşmek o insanın boşluk hissiyatını yok eder
Merhaba, İçimde ki boşluğu doldurmak, için güzel şeyler yapmaya çalışıyorum. Dua ediyorum, sabrediyorum. İhtiyaç sahiplerine, yardım ediyorum edebildiğim kadar. Birinin yardıma ihtiyacı olsa, hemen koşup gidiyorum.
Ne yaşarsam yaşayayım bu dünyaya bir kez daha gelmeyeceğimi anladığımdan beri günün sonunda beni mutlu, özgür kılan şeyleri yaparak o deli boşluğu dolduruyorum. Kimsenin kimseye faydası yok biliyor musun? Ya dibe batacaksın, ya da zirveye tırmanacaksın.
Gizlenecek birşey yok içimde ilgi sevgi şevkat her türlü duygusal boşluk var bunu da meta ile doldurmaya çalışıyorum.. Mesela kıyafetleri çok severim güzel giyinmeyi süslemeyi birde ev eşyası sıkılırım aynı eşyalardan imkanimca değiştiririm kirada iken evi de degistirirdim sıkıldıkça kimse anlam veremiyor çünkü hayatını dolduran duyguları yaşıyorlar ben ise sadece yeniliklerle anlik mutluluklar yaşıyorum..
oluşan boşluk bir nevi kendi tavrımızla, konuşmalarımızla yaptığımız hatalara istinaden olması daha ağırlıkta. en azından bendeki yansıması böyle. bu bazen kendimizin irkilip sebeplerini gözden geçirip ve kendimize gelmemize sebep olabiliyor.
içimdeki boşluğu öyle bıraktım boş duruyor.. birisi gelir kendisi doldurmak isterse yok demem ama ısrarla bir şeylerle doldurmak içinde çabalamıyorum artık
boş duruyor... kimseye ihtiyacım yok kimseyede ayıracak boşluğum iyi böyle
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(36-45)
+1 yıl
Hayatında boşluk bırakırsan çöplüğün bir gelir kapıyı tıkar Sen de çıkamazsın Dışardan yardım da alamazsın O yüzden boşluğum yok Her boşluğumu Allah’ın lütfu ve nimetiyle dolduruyorum
Genellikle köşeye cekilip yalniz kalarak bir nebze ama o bosluk bizle doğduğu icin ölene kadar bizle beraber yaşıyor doldurmak icin vakit harcama dolmuyo yani zaman kaybi
Yapiyorum cok sukur.. ama cok derindir bunlar.. ne kadar derin veya yuzeysel miyim onu Allah bilir. Ama boslugu doldurdugu kesin. Guclu ve huzurlu oluyor insan
En İyi Cevaplar