İçinizdeki boşluğu neyle dolduruyorsunuz?

Birçok aktiviteyle içimdeki boşluğu dolduramaya çalıştım. Ancak evde veya odanızda tek kaldığınızda o boşluk yine gelip sizi rahatsız ediyor. 7 yıldır epilepsi hastasıyım ve kafamda çok sorular oluştu. İçimdeki bu boşluğu baktım ki dünyadaki hiçbir aktivite dolduramıyor. Hastalığımdan kaynaklı geçirdiğim nöbetlerin, yorgunlukların, umutsuzlukları hiçbir şey dolduramıyor. Sonra hiçbir şey bilmeden sadece okuduğum küçük bir yazıdan kaynaklı namaza başladım ve bana o kadar iyi geldi ki yani o hissi tarif etmem gerçekten mümkün değil. Ama kendime geldim diyebilirim. Sonrasında diğer görüşleri ve dinleri de araştırdım çünkü evet aileden gelen bir Müslümanlık vardı ama bir acaba diye sorular sürekli aklıma geliyordu. Ne diğer görüşler ne de diğer dinler beni tatmin etmedi ve o boşluğu durduramadılar. Bu arada hala namazın ne olduğunu bilmeden namaz kılıyorum çünkü namazda bilmediğim bir şey beni iyi hissettiriyor. Sonra dedim ki bilmediğim bir şey beni bu kadar iyi hissettiriyorsa bilsem daha ne kadar iyi hissederim acaba diye ciddi ciddi İslamı araştırmaya başladım ve artık içimdeki o boşluktan eser yok. Arada hastalığımdan dolayı düşüşlerim oluyor ama eskisine göre umutsuz değilim ve daha kolay ayağa kalkıyorum. Bana güç verdi diyebilirim. Doğru olanı ve içimdeki boşluğu dolduracak olanı bulmuştum İslamla.

Şu an tamda bu durumdayım. Sanki zaman durdu. Duygusallığım tavan yapmış durumda bir çare var ama o çare olmuyor ince ince işliyor kalbime bir şey ne acıya benziyor ne de ateşe bir garibim
Ben kendimi hiç böyle hissetmedim en kötü zamanımda bile böyle hissetmedim kendimi evde bir dünya ilaç var hepside bir birinden ağır
İçsem mi diye bakınıyorum
Yani yaşayabileceğim her şeyi yaşadım iyi ve kötü
Yaşayabileceğim başka bir şey kalmadı
Zaten ölümü düşünen insanların tümüde her şeyi yaşayıp hayattan bıkmalarıymış