Hiç özgüvenim yok ve çok cesaretsizim

Herşey elinde ne yaparsan ne edersen sonucu senin iraden altında... Kimseye ihtiyacın yok bunu öncelikle bil.Aklın var düşünme kabiliyetin var. Neyi nerede nasıl ne şekilde yapmak senin seçimin ile gerçekleşicek.. Bu böyle başlar böyle de biter ölene kadar. Sana tavsiyelerim sosyal olman. Kendini kapa sakın. Aç kendini ya bırak akışına herşeyi utanmak için yer arama. Bırak gitsin olay muhabbet mi var katıl damla direk mevzuya gir araya. Neden yapamayasın? Gayet yaparsın. En deli çağlarımız bak bu yaşlar iyi kullanmalıyız Annemle hep çay saatimizde dertleşiriz boyyna nasihat eder bil yaşının kıymetini falan fişman kadın haklı abi bu yaşta yaptık yaptık. Bu yaşta açamazsan kendini hiç açamazsın 26 27 ye kadar zamanın var ona göre :P Her daim kalabalık ortamda ol. Konu açmaya çalış aç zaten diğer ortamdakiler getirir devamını Bırak nasıl olmak istiyorsan öyle ol kısıtlama koyma. Ya gidicem şimdi Bir sürü tantana olcak konuşamıcam rezil olcam bu lafı sakın deme öncelikle burdan başla bakalım devamı gelir..

Bunu aşmak için sebebe ihtiyacın yok ama bir şey neden olmalı.. Kendimden örnek vereyim; ben 21 yaşındayım ve hayatımda geçen seneye(kasım) kadar hiç alkol kullanmamıştım. Arkadaşlarla barlara giderdik barmen bana"sen kola içiyordun değil mi" diye tanırdı:D neyse yine bir gün gittik benim içimden bişeyler denemek geldi ve bir kokteyl söyledim ama hafif bişey olsun dedim. Getirdi içmeye başladım başımın döndüğünü hissettim sonra bir tane daha içtim ve sarhoş olduğumu düşündüm ilkin orda el elin üstünde otururken iki kokteylden sonra türkülere eşlik ediyordum tüm sesimle:D oynuyorduk falan sonraki gidişimizde barmen benim koktyele alkol koymadığını söylemesin:D düşündüm dedim kendi kendime bişeyler yapmak için bahaneye ihtiyacım yok ben şarkı mı söylemek istiyorum söyleyeyim neden sarhoş olma ihtiyacı duyuyorum ki.. İşte bundan yola çıkarak hayatımda değişiklikler yaptım. Sanaldan sevgilim bile oldu(hoş sonradan saçmaladık ama olsun sevgilim olduğu gerçeğini istediği kadar inkar etsin). Ondan sonra bir gün Cemal Süreya anma etkinliklerine katıldım 25 kişi falan vardı orda ve yanında sevgilisi olmayan bir bendim:/ çoğu çıkıp sevgilisinin gözlerine bakarak şiir okudu. Ben de arkadaşıma dedim bende şiir okuyacağım ama telefondan işte arkadaşım bana yardım etti telefonu tuttu tabi ben kızı aradım ve o milletin önünde" burada herkes birine şiir okuyor bende okuyacağım ama o kişi burada değil telefonun öbür ucunda" millet hem gülüyordu hem alkışlıyordu:))... Çok güzel bir deneyimdi. Ondan sonra 14 şubatta Kızılay güven parkta video çektim 2 metrelik afiş açtım"seviyorum seni" diiye bir buçuk dk konuştum. Düşün benim gibi utangaç mı utangaç asosyal biri neler yapıyor bak:) videoyu çeken ve izleyen anlattığım herkes"hayatta yapmazdım" diyorlardı ama ben yaptım seviyordum hatta seviyorum çünkü ama o yok artık:( inşallah bu cevabımı görmez ama görürse kendimi övmek için anlatamıyorum insanların bişeyler yapmak için bahaneye ihtiyacı yok karar verecek ve uygulayacak. Yoksa ertelemk ve utangaç olmak beklemekle geçen bir şey değil

arkadaşım bende daha önce senin gibiydim aslında halen biraz öyleyim.Bence bu sorun genetik.Genetik yapımızıda durgunluk, ağırbaşlılık olabilir.Ha bir de bence en önemlisi aile içinde veya toplumda yaşanmış kötü tecrübeler (utandırılma, baskı vs) bu sorunun kaynağı olabiliyor. Bu sorunun çözümünü için birşey de zaten kendin yapmışsın Konferansta sahneye çıkmışsın.İşte böyle çabalarla üstüne giderek bu sorun aşılabiliyor.Bende bu yönde çabalıyorum.Halen tam yenemedim ama epey yol kat ettiğimi düşünüyorum.

Bunun çözümünü aslında sen biliyorsun ortaya çıkar onu kitaplar filan okumak özgüveni geliştirmek çok yanlış kültürün gelişince özgüven artmaz . İnceldiği yerden kopsun mantığı olmalı kafanda . Olumsuzluk anında amaaan ne olacak demeyi öğrenmen gerek.