Kimseye kendimi dinletemiyorum.

O kadar kötü bir his ki... Geçen yıl çok içime kapanıktım az konuşurdum bu sene konuşmaya başladım bu sene de kimse beni dinlemiyor. Bir soru soruyorum suratıma mal mal bakıyorlar. Üstelik konu bulmak için ne kadar düşünüyorum onların haberi var mı? Üstelik insanlar benden kaçıyor. En yakınlarım bile. Ablamı arıyorum benimle 20 sn zor konuşuyor ben seni sonra ararım diyor bir daha da aramıyor. Çok da konuşmuyorum. Yeni insanlarla tanışıyorum onların yanına gidiyorum ama benden hemen uzaklaşıyorlar sanki herkes benden kaçıyor. Kimseyle doğru düzgün bir ilişkim olmayacak mı benim? Yardım edin lütfen. Toplumda dinlenen olmak istiyorum dinleyen değil. Topluca kızlarla konuşurken bile ben bir şey söylüyorum kimse yorum yapmıyor. Ailemle konuşmaya başlayınca da bir süre sonra beni dinlemiyorlar hemen sus diyorlar. Neden böyle davranıyorlar? En azından yanıma gelip bir merhaba falan diyebilirler eğil mi? Bu kadar mı zor? Ve ablam beni üç yıldır hiç nasılsın diye aramadı. Sorun bende mi?