Yalnızlığınız; seçilmiş yalnızlık mı, içine düşülmüş yalnızlık mı?

Ey yalnızlık!
Ey yurdum yalnızlık!

O kadar uzun süre yabani yaşadım ki yaban ellerde,
göz yaşları içinde sana dönmemek mümkün değil!

Hadi tehdit et beni parmağınla,
annelerin tehdit edişi gibi...
hadi gülümse bana, annelerin gülümseyişi gibi...

Hadi de ki ; '' kimdi o, bir zamanlar fırtına gibi esip uzaklaşan benden?
Kimdi ayrılırken şöyle seslenen : 'uzun süre oturdum yalnızlıkta, unuttum susmayı !'
bunu iyice öğrendin mi şimdi?

''Ey zerdüşt, her şeyi biliyorum;
çoğunluğun içinde bir başına, benim yanımda olduğundan daha terk edilmiş olduğunu da !

terk edilmişlik başkadır, yalnızlık başka..
bunu öğrendin şimdi sen!
ve insanların arasında her zaman yabani ve yabancı olacağını da...

Yabani ve yabancı olacaksın, seni sevseler bile...

"Böyle Buyurdu Zerdüşt"

Yalnızlık seçilen bişey değil bence baksana yazdığım yazıda bile gerçek duygularını ifade edemiyosun yalnız olan kişi zamanla piskolojik sorunlar ortaya çıkıyor tavsiyem yalnız olma seni meşgul edecek birilerini bul