Bir insan içindeki değersizlik ve eziklik duygusundan nasıl kurtulabilir?

Özgüven enjekte olması gerekmektedir. Ben mesela her spordan çıktığımda, her bir kitabın son sayfasını okuyup bitirdiğimde kendime birşeyler katmanın verdiği özgüven ile kendimi daha iyi hissediyorum. Bu duyguların da temelinde eğitim eksikliği olduğu düşünüyorum. Yeterli eğitimi alan kişilerin sosyal hayatında daha özgüveni yüksek, kendinden ve ne istediğinden emin, hedefleri ve prensipleri olan kişilere dönüştüğü görülmekte ama şahsen her insanın eşit değerde olduğunu düşünen biriyim, öyle olmadığını düşünen zavallı insanlar ise bazı insanların böyle hissetmesine sebep oluyor. Verebileceğim tavsiye başka insanlara aşırı anlam yüklemeyin, oda sizin benim gibi nefes alan, tuvalete sıçan bir varlık. Sen değerlisin!

En başta kendini severek başlayabilirsin.
Sen kendini sevmezsen kara bulutları üzerine çekersin ve yanındakilerde bu kara bulutlardan etkilenip yağmurun yağmasına. Yani seni ezik görürler.
Sen kendini sevki onlarda seni sevsin.
Amacım akıl vermek değil buarada.
Yanlızca kendi görüşüm.
Saygılar efendim.

Karşındaki insanların nekadar çıkarcı nekadar yalaka ve sahte arkaşlıklar kurdugunu gormelısın sonra yalnızlıgınla ovunmelısın sana değer veremedikleri bunun sebebı sen onlara yalaklık ya da çıkar saglamadıgın için yanlızsındır eZiklik konusuna gelince herzaman onlardan sen üstünsün iç sesine kulak vermeyi deneyıp eteafındakı insanların nekadar ezik olduklarını anlarsın

Kesinlikle değersizlik ve eziklik durumlarını o insana başka insanlar bilinçsizce hissettirdi. Yazık ettiler ona. O insan topluma ve insanlığa hizmet etmeli altına imzasını atmalıdır. Üretmelidir, bbilgilendirmelidir, herkesten sıyrılıp kendini güncellemelidir. Eziklik yaratanlar bir gün merak edeceklerdir imzanın kime ait olduğunu. İşte o gün o ezik denilen teşekkür edecek o insanlara

Hiç bir zaman değersiz ve ezik olmadığının farkında olman gerek. Bu farkındalık adına da kendine çok şey katmış olman gerek. Kültürel açıdan, bilgi birikim açısından. Bunların sonucunda böyle bir hissin kalmaz.

İlk önce bazı kararları kendisi vermeli , kendisinden daha kotu durumda olanların da olduğunu ve kendisinin onlardan daha iyi olduğunu en önemlisi de yapılan hiç bir hatanın dünyanın sonu olmadığını düşünerek bu sıkıntıyı atlatabilir

Ailede öyle büyümüş biri ne yazık ki bu duygudan kolay kolay kurtulamıyor.. Ancak okuyup iyi meslek sahibi olarak aileden uzağa gider ise o zaman çalışma çevresi ile bu dugudan biraz olsun kurtuluyor..

O hissin altyapısını oluşturan sebepleri ortadan kaldırarak kurtulabileceğini bu soruyu soran da biliyor ancak tahminen üşeniyor ya da cesareti yok. Gözünü kararttığında kurtulabilir.

Kendi ayakları üstünde durmayi ve bağımsız karar almayı öğrenmesi lazım... sosyal faaliyetlere katılmak en güzeli. Onlarca resmi gönüllü faaliyet kabul eden kuruluş var. buralara da gidebilir

Spora, fiziksel ve kültürel aktivitelere ağırlık vererek