Hayata Pozitif Bakmanın Yolu Beyninizin Kontrolünü Tamamen Ele Geçirmekte!

Hayatta bizi derinden etkileyen, duygu durum bozukluğuna sebep olup modumuzu düşüren tonla sebep varken nasıl hayata pozitif bakıp mutlu olabiliriz?

Cevabı çok basit. Yaşadığınız olayları düşünüp ümitsizliğe kapılmadan önce kabullenin. Zihninize, hormonlarınıza komut verin. Evet benim başıma böyle bir şey geldi ama sürekli bunları düşünüp durmak hiçbir işe yaramaz.

Evinize, arabanıza, paranıza, arkadaşınıza, sevgilinize hiçbir şeye aşırı anlam yüklemeyin. Eviniz bir depremde yıkılabilir veya bir yangında yok olabilir. Arabanızla kaza yapabilirsiniz. Paranız çalınabilir veya batabilirsiniz. Arkadaşınız ve sevgiliniz size ihanet edebilir. Ama hala hayattaysanız bu size yeter. Hayatta kaybettiğinizi sandıklarınız aslında ihtiyacınızın olmadıklarıdır. Bu felsefeye inanın. Büyük hayaller kurmayın.

Güneşin doğuşuna, son baharda düşen yaprağa, size kuyruk sallayan bir köpeğe, kışın yağan kara, saçlarınızı savurup bozan rüzgara gülümseyin.

Terk edildiniz diyelim, ağlamayın!

Ağlamayın deyince oluyor mu demeyin oluyor. Bilmeniz gereken tek şey şu ki; korku, heyecan veya aşk dediğiniz olay sadece hazırlıksız yakalandığınız bir olay sonucu vücudunuzun gereğinden fazla adrenalin hormonu salgılaması ve beyninizdeki sinir uçlarını uyarmasıyla zihninizin size oynadığı bir oyun.

Aşık olduğunuzu sandığınız, uğruna günlerce ağladığınız kişi zihninizin sizi kandırmasını sağlayan bir öge. Hazırlıksız yakalandığınız bu olay karşısında bu oyunun artık bittiğini düşünün. Beyninizin kontrolü sizin elinizde değilken kandırılmaya meyillidir.

İnsanlar bana hep duygusuz veya ruh hastası olduğumu söyler. Ben öyle düşünmüyorum sadece duygularımı gerektiği gibi kontrol edebiliyorum. Ailemden birini kaybettiğimde cenazeye gelen insanların çoğu tepkimi merak ederek geldi. En yakınımın cenazesinde konuyu komşuyu teselli edip toparlamaya çalıştım. Olan oldu artık ne değişir ki bundan sonrasında o kişi artık hayatımda olmayacak bunu algılamak basit neden hayaaaıığrr olamaaağğzz diye tepiniyim ki? Sen insan mısın be diyenler oluyor.

Evet zihnimi, güdülerimi, bilincimi, duygularımı kontrol edebilen ve başıma gelebilecek her türlü olayı 1 milisaniye içince kavrayıp kabullenebilen bir insanım. Hep böyleydim ve insanların aşırı tepkilerine gözlerimi pörtleterek bakıp garipseyen bir insanım.

Bu benim hayatımı kolaylaştırıyor ve gülmek için her zaman bir sebep bulabiliyorum. Ağlamak içinse hiçbir zaman.