Hepimiz Yalnız Kaldığınızda İçimizde Bize ''Korkma !'' Diyecek Bir İnsan Doğurmadık Mı?

Hayat nedir? Bir tarla mı? Kader aynası mı? Bu sorulara kaç farklı cevap gelir bilmiyorum; ama hayat bir tarladır. Elinizde domates, salatalık ve biber; haşere dolu, engebeli bir toprak yolda ilerliyorsunuz. Orada ekecek olduklarınız sizin hayatınızdır. Tarlanıza vuran sel, fırtına ve aç kurt sürüsü ise sizin kaderinizdir. Bu hadiseler gerçekleştiğinde tarlayı terk edip açlığı mı tercih edeceksiniz ?

Güzelliğe atılan her adım başarı ile sonuçlanmayabilir.

İşte sorumluluklarınız burada başlıyor. Yani hayatın size sunduğu zorluklar. Elinizde bir ip var. İpin bir ucunu siz, diğer ucunu ise o çok arzuladığınız ''hayat'' tutuyor. İpi bırakmamanız gerektiğini biliyorsunuz; lakin işler her zaman yolunda gitmez. Birkaç fare gelir ve ipi ortasından kemirmeye başlar. O çok arzuladığınız güzellik dolu hayattan sizi soyutlamak ister. İşte biz buna kaderin cilvesi diyoruz.

Ve o gün içinizde size ''Korkma !'' diyecek insanı yaratırsınız.

Şehvetle baktığınız o hayattan kopunca da insan kendini bir boşlukta hisseder. Yapayalnız, kimse yok. Başarısızlıklarını yüzüne vuracak veya destek alacak birilerini ister. Ama arzuladığı hayatı başkalarıyla paylaşmak istemez. Zira kimse yalan söylemek için psikoloğa para vermez.

''Kendin ettin kendin buldun'' dünyasında içinde bir insan doğurur insanoğlu. Onunla konuşur, hatalarını onunla paylaşır. Bazen onun adına konuşur ve kendisine tavsiyeler verir. Birçok insan hayata karşı sergilemiş olduğu bu başarısızlıklarda kendi içinde bir insan yaratmıştır. Dertlerini, kederlerini ve hatalarını anlatabileceği bir insan.

Ve nankör insan nihai amacına ulaştığında o insanı öldürür.

Peki bu insanın ömrü ne kadar ? Başınızı iki elinizin arasına aldınız ve içinizde yarattığınız o insanla münakaşaya girdiniz. Sizi ikna etti. Yılmadan kalktınız ve tekrardan arzuladığınız o hayata ulaşmak için kolları sıvadınız. Her şey yolunda ilerliyor. Baktınız, bu iş olacak gibi. İşte o zaman yarattığınız o insanı öldürüyorsunuz; ama bilmiyorsunuz aslında fikir kaynağınızı öldürdüğünüzü.

Fikir sahibi olmaya mal sahibi olmaktan fazla ihtiyaç duyduğunuz gün, gerçek zenginliğin sırrını bulacaksınız. Buraya kadarki tüm başarısızlıklarınız sizin suçunuzdur. Bunu hayata ve kadere yüklemek ahmaklıktır.

Hayat bir nefestir, aldığın kadar. Hayat bir kafestir, kaldığın kadar. Hayat bir hevestir, daldığın kadar.