Bunu yazacağım hiç bir zaman aklıma gelmezdi. Bir şeyleri, kendime itiraf edeceğim, ve kelimeleri teker teker yazarken acıyı tekrar tekrar hissedeceğime dair cesaretim var mı onu bile bilmiyorum ama büyük ihtimalle vardır.
Çünkü ben delirdim. Buyurun, nasıl delirdim?
1997 yılının sıradan, farksız, her güne benzeyen bir gününde dünyaya geldim. Ailem çalışkan, iyi ve başarılı bir kız olacağımı düşündüler. Özel dersler, piyano dersleri, asalet, şan.. Her birini ayrı ayrı öğrettiler bana ve ortaya çıkan tek şey... Deli bir kız!
Pekala ama size geçmişimden bahsetmeyeceğim, şu an ne olduğum nerede olduğum önemli
Neden delirdim bilmiyorum. Sanırım hayat bana kötü davranmaya başlayınca salak rolüne yatmamaya başladım. Yavaş yavaş gözümdeki perde kalktı ve gerçekleri gördüm. Güzel yerler, tatiller, şarkılar, aileler gittikçe ve hayat bana yavaş yavaş gerçek yüzünü göstermeye başlayınca sanırım delirdim. Fakat aslında tam olarak nasıl delirdim bilemiyorum. Bu kısmı atlayacağım için üzgünüm sevgili dostlar. Fakat fazlada bir önemi yok gibi, şu an ne olduğum önemli.
Nasıl delirdiğimi cidden bilemiyorum ama bir kaç tahmin yürütsem dedim ya, baya sadece gerçekleri gördüm, ve kendime çizdiğim sınırlar, belirlediğim kurallar kalktı.
Hayal gücüm arttı. Daha farklı açılarda düşünüyorum. Fakat en güzeli, daha fazla yıpranmıyorum. Çünkü artık son seviyedeyim ve pekte bir şey hissedemiyorum. Yıpranmanın da bir sınırı var sevgili arkadaşlarım, her şeyin bir sınırı olduğu gibi... Tabi bu sınırlar sizin için !
Mutlu muyum, bilmiyorum. Memnun muyum onuda bilmiyorum. O kadar farklı şeyler düşünüyorum ki bunlara zaman kalmıyor. E pekte düşünmek istemiyorum. Sadece bekliyorum. Çünkü deli olmak eğlenceli.
Yazıma vakit ayırdığınız için teşekkür ederim. Umarım sizde bir gün delirirsiniz, belki daha iyi anlaşırız!
En İyi Cevaplar