Nasıl marjinal olamadım?

İtiraflar serisinin kaçıncı bölümüne denk geldik acaba?
Sizin rollercoaster fazla heyecanlı değilmiş ama.

Önce şundan başlayalım. İlk satırda "çıtır zamanlarım" demişsiniz. Marjinallik de, asilik de ruhta başlar. Siz enerjiyi ve isteği ruhunuzdan değil dışarıdan başkalarından görüp almışsınız. O yaşlarda çok normal. Çıtırlık ise isterseniz 6 yaşında isterseniz 60 yaşında olun, siz kendinizi nasıl hissediyorsanız öyle olur. Daha baştan kaybetmişsiniz. Hiç bir zaman ruhunuzda hissetmemişsiniz. Yanlış motivasyon sonucu o gün çıtır taklidi iken bugünde olgun uydurması olmuş. Ben sizden bir kuşak ilerideyim ama canım ne isterse yapıyorum. Bazen ucuz bir uçak bileti düşürüyorum ve cuma akşamı eve gelip takım elbisemi çıkartıp kot pantolonomu giyip haftasonu hedefine uçuyorum. Örnekler daha da arttıralabilir. Demek istediğim ne 20'li yaşlarda ki gibi "marjinal" ne de şu an ki gibi "olgun" olmalısınız. Hayat denge üzerine kurulmuştur. Ying ve Yang. Bazen eğleneceksiniz bazen ağır olacaksınız.

Geçmişinizden pişmanlık duyduğunuzu, en azından memnuniyetsiz olduğunuzu ve bir parçada hayal kırıklığı yaşadığınızı görüyorum. Halbuki tecrübelerinizin kıymeti paha biçilemez. Motorsiklet macerası kötü müydü. Peki. O zaman başka bir şeyi denersiniz. Örneğin hiç yelken bastınız mı? Motorsiklet olmadıysa tekne, tekne olmadıysa uçak ama sonunda bir şey.. Doğru olanı bulana kadar denersiniz.

Genellemeler. Neden kapılıyorsunuz genellemelere. Size dayatılanı değil kendi isteklerinizi keşfetmelisiniz. Belki pasta yapmayı seviyorsunuzdur belki de resim yapmayı. Bunu siz keşfedeceksiniz. Sizin adınıza başkaları değil.

Ve erkekler mevzusu. Doğru kişi karşınıza çıkana beklemek en doğrusu. O yüzden kriterlerin bir önemi yok. O kişi bir anda karşınıza çıkar ve "işte bu" dersiniz. O yüzden rahat olun. Bırakın o kişi sizi bulsun. Gömlekliymiş, sakallıymış... anlamsız.

Umarım mutluluğu bulmuş ve yolunuzda emin adımlarla ilerliyorsunuzdur...

Bence siz marjinalliği tamamen yanlış anlamışsınız ve marjinallikten çok özenti yapmışsınız...

Neyse gelin bende şöyle bir şey söyliyeyim ihtiyar olarak;

Gençken Abimle beraber küpe takar geçici dövmelerle dolanırdık.. (İhtiyarlığı düşünerekten asla kalıcı yaptıramadık) Çevremizdekiler ise kalıcı dövmeler yaptıran piercingi küpesi bol bol olan insanlardı...

Bıyıklı, Gömlek giyen ve 3 düğme açanlarla dalga geçer kıro öküz vs derdik..

Şimdi abiminde benimde hatta çevremizin yaşı hep kemale erdi..

Önce cumaya gitmeye başladık,

Sonra küpeleri azalttık...

Bazılarımız saçlarını kesti

Bazılarımız da evlendi...

Bıyık bile bırakanımız oldu... ama en sonunda hepimiz yaz geldiğinde giydiğimiz gömleğin 3 düğmesini açtık =)

Kalıcı dövme yaptıranlar mı? Parası olan sildirdi olmayan cumaya uzun kollu gömleklerle gitti =) Abim küpesini çıkarmamakta inat etti yıllarca direndi ve en sonunda geçen sene küpesini kaybetti ve artık takmamakta.

Demem o ki.. Gençken elbette bahsettiğiniz gibi şeyler yapmak lazım ama marjinal olucam derkende özentinin teki olup aslında sana ait olmayan bir kültürede saplanmamalı insan..

Ozzy Ousbourne'da kimmiş mis gibi Neşet Ertaş dururken =)

Ya benimki çok kısa sürdü.

Arkadaş, saçları ikiye ayırıp yuvarlak güneş gözlüklü ve Saadettin Teksoy yelekli haliyle kazara cektirdigim bir fotoğrafımı gösterdi.

Ben kendimi Bruce Willis saniyorken bir baktım ki bilgidin Ajdar'ım.

Zaten tanımadı önce
Bu mal kimmiş diye random gülerken saatinden tanıdım kendimi.

Belki de o gün olgunlastim ama o travmayi halen atlatabilmis değilim. Akıl oyunlarin John Nash yanında biri olmazsa yeni biriyle konuşmuyor hani ben de Hatun olmadan kendime yeni bir şey alamiyorum. Evdeki kıyafetleri tek başıma kombinleyemiyorum. Bildiğin yardım almadan giyinemiyorum ya la ben.

Işte yeni yeni fikirsel olgunluk şeyine kendime güvenim geldi de biraz saçları uzattım.

yasadiklari topluma ve degerlerine bir turlu tam anlamiyla entegre olamamis, saglikli eklemlenme tanimlarinin hicbirine uymayan, dili baska soylese de hicbir kelimesinin, ruhunda karsiligi bulunmayan, her yerde takmak zorunda oldugu uyum maskelerinin agirligini hisseden, dunya ile surekli bir savas halinde olan, kaybeden olmanin gorkemini yasayan, uyumsuzlugun acisini da dibine kadar hisseden olmasi bakimiyle marjinal; yuklenen tum cinsiyet rollerini reddettigi icin hemcinsleriyle asgari duzeyde ortak ozellige sahip, bazen maskulen denecek kadar delikanli dogalarina ragmen, bir o kadar kadinlardir.

yaşamak çünkü bu bişeyler yapılır memnun kalırsın ya da kalmazsın ama o zamanların sana çook fazla şey öğrettiğini düşünüyorum acaba yanılıyormuyum? bu tür şeyleri erken yaşlarda yaşayıp ileride yoluna bakmak daha iyi diye düşünüyorum çünkü bağzı şeyler bastırıldıktan sonra elde edılince sonuçları bir kötü oluyo mesela senin motor deneyimin olmasaydı belki aramızda olmaya bilirdin sadece bir örnek bu.

Ben de hiç olamadım. Olduğum en marjinal halim, çiğ köfte dürümüne mayonez ketçap sıkıp yemekti. Onu da beğenmedim :):

https://i.hizliresim.com/89zaLk.gif

Küpe takacak dövme yaptıracaktım. Gitarları ile ateşin etrafında bira içen, Şarkılar söyleyen gurup arkadaşlarım vardı, otostop çekip diğer ülkeleri dolaşacak, uygun yerlere çadırlar kuracaktık. Para ne gereksiz bir şeydi heyhat... Ülke dışına çıktık çadırlar kurduk, bitlendim, apış aralarım yara oldu vs. sonra nasıl oldu bilmiyorum büyüdük işte.

Hayat böyle bir şey işte , bazen ruh bedeni taşıyor; bazen beden ruhu, akıl da her ikisini idare etmeğe çalışıyor hayata dair ararken doğruları.

yaşıyoruz. kendimize göre hatalarımız, kendimize göre doğrularımız var. başkaısnın bize dayattığı hayatı yaşadığımız zaman kendimiz değil de başkası oluruz zaten. hatalarımız da doğrularımız da bizim. fazla kasmamak lazım hayatta bence. arabeske de kaptırmayalım kendimizi :)

Hiç tarz ve tavır değiştirdiğini anlamamak var birde. Geçen gün çekilmiş bir fotoğrafıma bakan eski bir arkadaşım ne kadar olgun biri olmuşsun sen bile yaşlanıyosun dedi :( ki bu biri Bana amca dedikten on yıl sonra oluyo. Fotoğrafa bidaha baktım bildiğin yılmış bezmiş hayatta böyle olmam dediğim insan olmuşum..

ben bile hiç marjinal olmaya çalışmadığım halde senden daha çok marjinal olup bunu başarmışım. ben bir rapçiyim rap üstüne hayallerim var ama henüz meslek haline getirmedim bunu. geçimimi dünya çapında sattığım yazılımlarım ile sağlıyorum. ingilizce söz dahi yazabiliyorum artık. dövmem yok saçım kısadır genelde belli bir role giren insanlardan ya da kendini diğerlerinden üstün gören egolulardan veya entel dantel tiplerden hiç hoşlanmam ama beynini kültürünü arttıran bilgili modern insanları severim. fakat her zaman samimiyet aradığım ilk kuraldır samimiyet yoksa ben orada yokum. dinsizim eskidense koyu bir müslümandım malum dindar ailede yetiştim. insanların genelini sevemiyorum genelde yalnızlığı seçiyorum zaten istesem de çok sosyal olamıyorum. sahte yüzlerden nefret ederim. düzene meydan okudum kendi düzenimi kuruyorum bu hayatta.

Bir genç kızın ibretlik hikayesi gibi olmuş :)
Hangimiz geçmedik bu yollardan ergenliğin dibine vurmadik o yuzden şimdi ergenlere kızanları hiç anlamıyorum...
1. ve 2. Resim favorim ona benzer fotoğrafların varsa özenle sakla :)

Merhaba, sözlüklerde kıyıda, kenarda kalan insan anlamına gelse de bu, yüzeysel bir tanımdır. Marjinal olmak, hiç de o kadar kötü bir sıfat değildir. Var olan güncel değerlerin haricinde veya karşıtında bir hayat biçimine, farklı bir hayat felsefesine sahip olan, genel toplumsal çizginin dışında kalan insanlara verilen addır marjinallik.
Demek ki anlattığın gibi bir kişilik taşımıyormuşsun içinde marjinal olmak için çabalamak doğru değil, hayat, yaşam biçimi aslında

Facebook'ta 2007'deki paylaştığım paylaşımları gördüm, açıklamalarında büyüklü küçüklü harfleri ( seLam gibi) apaçi gülüşü gibi ( xD ) şeylere rastladım..

Kendime inanamadım ve 3 gece çiğköfte yiyerek ağladım =/