Aşağılık bir insan olmak suç mu kardeşim?

Bireylerin çocukluk yıllarından yetişkinlik yıllarına kadar geçen süre zarfında ebeveynlerinin, akraba veya toplum içerisinde aşağılayıcı söylemler ve baskın bir saygı politikası izlemesi; kişilik problemlerinide beraberinde getiriyor. Bireylerin yetişkin olduklarında hala kendilerini kanıtlama çabası içerisinde olmaları, sıkıştırılmış duygu ve düşüncelerinin insanlar tarafından benimsenememe korkusundan dolayıdır. Şunu eski insanlardan duymayan yoktur; "biz babamızın yanında gülmek, konuşmak şöyle dursun ayakta bile duramazdık." duymayan varsa TRT de yayınlanan Ömür Dediğin programın bir kaç videosunu izleyebilir.

Konuya dönecek olursak sıkıştırılmış duygu ve fikirler sosyal bir varlık olan insanlarda psikolojik hastalıklara sebep oluyor. Bu gün sosyapat kişilikler çocuk yaşta gördükleri baskı ve zulümlerin bir yansıması olarak toplum içinde varlar. Türk toplumununda en büyük sorunlarından biriside bu. Hangi konu olursa olsun en az bir fikir sahibi olmak zorunda hissediyoruz. "Bilmiyorum" kelimesini sarf etmek bizi eski baskıcı günlerdeki ruh halini yaşatacağından endişe ediyoruz. Özellikle karşı cinsin duygularına hitap etmek istediğimizden dolayı bir çok sıkıntı yaşıyoruz. Yalan yanlış profiller, kendin olmama halleri, hiç yapmadığı halde olaylar kurgulamak, bilmediği bir konu hakkında profesör edasında konuşmak vs.. Bu tür duyguları yaşayan arkadaşlar için söylüyorum bu ayıplanacak küçümsenecek bir durum değil. Bu bir rahatsızlık. Baş ağrısı gibi. Önemli olan bu hastalığın farkına varabilmek.

Çözüm olarak önerim "bilmiyorum" demeyi alışkanlık haline getirmeniz değil. "bilmiyorum" deyince mutlu olmayı denemeniz. Bu şuna benzeyecek dini bir ritüelden sonra içinizi serinleten ferahlık gibi. "Yahu ben bunu neden bilmiyorum hakikaten" sorusunu zaten peşinden gelecektir. Bunu başarmış biri olarak hepinizi selamlıyorum... İyi günler... Bilmiyorum arkadaşım bilmiyorummmm :D